Tirik toshlar, tanlangan xalq

Imonlilar quruvchilar rad etgan tosh atrofida uyga qurilayotgan tirik toshlar deb ataladi: ular ruhoniylar jamoasi, bir vaqtlar xalq boʻlmagan, endi esa Otamizga tegishli xalq. Soʻng muhojirlar uchun ogʻir maslahat: tuhmat befoyda qoladigan darajada yaxshi yashang, boʻysuning va nohaq azobni Masih kabi koʻtaring.

2-bob.

Shunday ekan, har qanday yomonlik, har qanday hiyla-nayrang, ikkiyuzlamachilik, hasad va har qanday gʻiybatni oʻzingizdan uzoqlashtiringlar. Yangi tugʻilgan chaqaloqlardek, najot sari oʻsib borishingiz uchun kalomning sof sutiga intilinglar, axir, sizlar Rabbimizning ezgu ekanini totib koʻrgansiz. ^a Sizlar Unga — odamlar rad etgan, biroq Otamiz nazarida tanlangan va qimmatbaho boʻlgan tirik toshga yaqinlashyapsiz. Sizlar ham tirik toshlar kabi, ruhiy xonadon va muqaddas ruhoniylar jamoasi boʻlib qurilyapsiz. Siz Iso Masih orqali Otamiz qabul qiladigan ruhiy qurbonliklarni taqdim etasiz.

Muqaddas bitikda shunday deyilgan: “Mana, Men Sionda tanlangan, qimmatbaho burchak toshini qoʻyaman; Unga ishongan har bir kishi hech qachon uyatga qolmaydi.”

Shunday ekan, bu sharaf ishonadigan sizlar uchundir. Ishonmaydiganlar uchun esa, quruvchilar rad etgan tosh burchak toshi boʻlib qoldi,

u qoqiladigan tosh, ularni yiqitadigan qoyaga aylandi. Ular kalomga itoat etmaganliklari uchun qoqilishadi — ular aynan shunga belgilangan edilar.

Lekin sizlar tanlangan xalq, shohona ruhoniylar jamoasi, muqaddas millat, Otamizga mansub xalqsiz. Sizlarni zulmatdan Oʻzining ajoyib nuriga chaqirgan Zotning madhlarini eʼlon qilishingiz uchun shundaysiz. Bir vaqtlar sizlar xalq emas edingiz, endi esa Otamizning xalqisiz; bir vaqtlar rahm-shafqat koʻrmagan edingiz, endi esa rahm-shafqatga erishdingiz. ^b

Aziz doʻstlarim, sizlarni — musofir va gʻariblarni — qalbingizga qarshi jang qiladigan jismoniy ehtiroslardan voz kechishga daʼvat etaman. Xalqlar orasida ezgu hayot kechiringlar, toki ular sizlarni yomonlik qiluvchilar deb gʻiybat qilganlarida, ezgu ishlaringizni koʻrib, U bizni yoʻqlab keladigan kunda Otamizni ulugʻlasinlar.

Rabbimiz uchun har qanday inson hokimiyatiga boʻysuninglar — oliy hukmdor sifatida imperatorga boʻladimi, yoki yomonlik qiluvchilarni jazolash va ezgulik qiluvchilarni olqishlash uchun imperator tomonidan yuborilgan hokimlarga boʻladimi. Chunki Otamizning irodasi shudir: ezgulik qilish bilan nodon odamlarning johilona gaplarini tindirasizlar. Erkin odamlar kabi yashanglar — erkinlikdan yovuzlikni yashirish uchun foydalanmay — balki Otamizning xizmatkorlari sifatida yashanglar. Hammani hurmat qilinglar, imonlilar oilasini sevinglar, Otamizdan qoʻrqinglar, imperatorni izzat qilinglar.

Ey xizmatkorlar, xoʻjayinlaringizga toʻla hurmat bilan boʻysuninglar — faqat yaxshi va muloyimlariga emas, balki qattiqqoʻllariga ham. Chunki agar kimdir Otamizni yodda tutib, nohaq azob-uqubat ogʻrigʻiga chidasa, bu maqtovga sazovordir. Yomonlik qilib kaltak yeganingizga chidashning qanday sharafi bor? Lekin ezgulik qilib azob-uqubatga chidash — mana bu Otamiz oldida maqtovga sazovordir.

Sizlar shunga chaqirilgansiz, chunki Masih ham siz uchun azob chekdi va Uning izidan borishingiz uchun sizlarga oʻrnak qoldirdi. “U hech qanday gunoh qilmadi va Uning ogʻzidan hech qanday hiyla topilmadi.” Ular Unga haqoratlar yogʻdirganlarida, U qasos olmadi; azob chekkanida, U tahdid qilmadi, balki Oʻzini adolat bilan hukm qiladigan Zotga topshirdi. U Oʻzi bizning gunohlarimizni yogʻoch ustida, Oʻz tanasida koʻtardi, toki biz gunohga nisbatan oʻlib, solihlik uchun yashaylik; Uning jarohatlari bilan sizlar shifo topdingiz. ^c Chunki sizlar qoʻylar kabi adashib yurgan edingiz, lekin endi qalbingizning Choʻponi va Qoʻriqchisiga qaytdingiz.