زالون ۽ مڙس هڪ ٻئي جي عزت ڪن

زالن ۽ مڙسن لاءِ هدايتون هڪٻئي جي عزت ڪرڻ ۽ ان خاموش روح تي ٻڌل آهن جيڪو اسان جي پيءُ وٽ قيمتي آهي، ان خبرداريءَ سان ته حقارت دعا ۾ رڪاوٽ بڻجي ٿي. پوءِ وڏو گهراڻو: بدلو وٺڻ بدران برڪت ڏيو، پنهنجي اميد جو سبب نرميءَ سان سمجهائڻ لاءِ تيار رهو، ۽ ياد رکو ته مسيح بدڪارن لاءِ ڏک سٺا.

باب 3.

ساڳيءَ طرح اي زالؤ، پنهنجن مڙسن جون تابعدار رهو، تہ جيڪڏهن ڪي ڪلام نہ بہ مڃين، تہ بہ پنهنجين زالن جي هلت چلت سان بنا ڪنهن لفظ جي کٽيا وڃن، جڏهن اهي اوهان جي پاڪ ۽ ادب وارين هلت چلت کي ڏسي. اوهان جو سينگار ٻاهريون نہ هجي، يعني وارن جون ڳوڙهيون، سون جا زيور ۽ قيمتي ڪپڙا. بلڪ اهو دل جو لڪل ماڻهو هجي، يعني نرم ۽ خاموش روح جو ڪڏهن نہ ختم ٿيندڙ حسن، جيڪو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ قيمتي آهي. ڇاڪاڻ تہ قديم زماني جون جيڪي پاڪ عورتون اسان جي پيءُ تي اميد رکنديون هيون، سي پنهنجن مڙسن جون تابعدار رهي پاڻ کي هن ريت سينگارينديون هيون، جيئن سارا ابراهيم جو چيو مڃيندي هئي ۽ کيس سائين سڏيندي هئي. جيڪڏهن اوهين نيڪي ڪريو ۽ ڪنهن بہ دهشت کان نہ ڊڄو، تہ اوهين سندس ٻار ٿيا آهيو.

ساڳيءَ ريت اي مڙسؤ، پنهنجين زالن سان سمجھه سان گڏجي رهو، ۽ هر هڪ کي ڪمزور ٿانو ۽ زندگيءَ جي فضل جي گڏيل وارث سمجھي عزت ڏيو، تہ جيئن اوهان جي دعائن ۾ رڪاوٽ نہ پئجي.

برڪت ڏيندڙ ڪٽنب

آخر ۾ اوهين سڀيئي هڪ دل ٿيو، همدرد ٿيو، ڀائرن وانگر هڪ ٻئي سان پيار ڪريو، نرم دل ۽ عاجز ٿيو. بديءَ جي بدلي ۾ بدي نہ ڪريو ۽ بي عزتيءَ جي بدلي ۾ بي عزتي نہ ڪريو، بلڪ انهيءَ جي بدران برڪت ڏيو، ڇاڪاڻ تہ اوهان کي انهيءَ لاءِ سڏيو ويو آهي تہ جيئن اوهين برڪت جا وارث ٿيو. ڇاڪاڻ تہ ”جيڪو زندگيءَ سان پيار ڪرڻ ۽ سٺا ڏينهن ڏسڻ گھري ٿو، سو پنهنجي زبان کي بديءَ کان ۽ پنهنجن چپن کي ٺڳيءَ جي ڳالهائڻ کان روڪي رکي. اهو بديءَ کان منهن موڙي نيڪي ڪري؛ امن جو طالب ٿئي ۽ ان جي پويان لڳي. ڇاڪاڻ تہ اسان جي خداوند جون اکيون سچارن تي آهن، ۽ سندس ڪن انهن جي دعا ڏانهن کليل آهن، پر اسان جي خداوند جو منهن بدڪارن جي خلاف آهي.“

جيڪڏهن اوهين نيڪي ڪرڻ لاءِ سرگرم آهيو، تہ اوهان کي نقصان ڪير پهچائيندو؟

پر جيڪڏهن اوهين سچائيءَ جي ڪري ڏک سهو، تہ برڪت وارا آهيو. انهن جي خوف کان نہ ڊڄو ۽ نہ ڏڪو. پنهنجين دلين ۾ مسيح کي خداوند ڪري مخصوص ڪريو. جيڪو بہ اوهان کان اوهان جي اميد جو سبب پڇي، تنهن کي جواب ڏيڻ لاءِ هميشہ تيار رهو، پر نرمي ۽ ادب سان. ضمير صاف رکو، تہ جيئن جڏهن اوهان تي بهتان هنيا وڃن، تڏهن مسيح ۾ اوهان جي نيڪ هلت چلت جي بي عزتي ڪندڙ شرمسار ٿين. جيڪڏهن اسان جي پيءُ جي مرضي اها هجي، تہ بديءَ جي ڪري ڏک سهڻ کان نيڪيءَ جي ڪري ڏک سهڻ بهتر آهي. ڇاڪاڻ تہ مسيح بہ گناهن جي ڪري هڪ ڀيرو ڏک سٺو، سچار ناسچارن لاءِ، تہ جيئن اسان کي اسان جي پيءُ وٽ آڻي؛ جسم ۾ ماريو ويو، پر روح ۾ جياريو ويو، ^a انهيءَ ۾ هن وڃي قيد ۾ پيل روحن ۾ بہ منادي ڪئي، ^b جن گھڻو اڳ نافرماني ڪئي هئي، جڏهن نوح جي ڏينهن ۾ ٻيڙي ٺهي رهي هئي ۽ اسان جو پيءُ صبر سان انتظار ڪري رهيو هو؛ انهيءَ ٻيڙيءَ ۾ ٿورا، يعني اٺ ماڻهو، پاڻيءَ مان صحيح سلامت ڪڍيا ويا. انهيءَ جي مطابق بپتسما بہ هاڻي اوهان کي بچائي ٿي— جسم جي ميرڪ لاهڻ سان نہ، بلڪ اسان جي پيءُ وٽ سٺي ضمير لاءِ عرض ڪرڻ سان— يسوع مسيح جي جيئري ٿي اٿڻ جي وسيلي، جيڪو آسمان ۾ داخل ٿي اسان جي پيءُ جي ساڄي هٿ تي آهي، ۽ فرشتا، اختيار وارا ۽ طاقتون سندس تابع آهن.