Mifanaja ny Vady Vehivavy sy ny Vady Lahy
Ny toromarika ho an'ny vady vavy sy vady lahy dia mifototra amin'ny fifanomezam-boninahitra sy ny fanahy mangina sarobidy eo imason'i Raintsika, miaraka amin'ny fampitandremana fa manakana ny vavaka ny fanamavoana. Avy eo ny ankohonana malalaka kokoa: mitahia fa aza mamaly ratsy, vonona hanazava am-pahalemem-panahy ny fanantenanareo, ary tsarovy fa Kristy nijaly ho an'ny tsy marina.
3 1Toy izany koa, ry vady vehivavy, maneke ny vadinareo avy, mba ho azon’ny fitondran-tenan’ny vadiny tsy amin’ny teny akory izay tsy mankatò ny teny, na dia misy aza, 2rehefa mahita ny fitondran-tenanareo madio sy feno fanajana izy. 3Aza avela ho ivelany ny hatsaranareo: ny fitenin-doha, ny firavaka volamena, ny akanjo tsara. 4Fa aoka ho ilay olona miafina ao am-po, dia ny hatsaran’ny fanahy malemy fanahy sady mangina, izay tsy mety simba, sady sarobidy eo imason’i Raintsika. 5Fa toy izany no nanamboarana ny tenan’ireo vehivavy masina fahiny izay nanantena an’i Raintsika, ka nanaiky ny vadiny avy, 6tahaka ny nankatoavan’i Sara an’i Abrahama, ka niantso azy hoe tompo. Ary ianareo dia tonga zanany, raha manao ny tsara ka tsy matahotra loza.
7Toy izany koa, ry vady lahy, miara-monina amin’ny vadinareo amim-pahalalana, manaja ny tsirairay ho fanaka malemy kokoa sady mpiara-mandova ny fahasoavan’ny fiainana, mba tsy hisy hanakana ny vavakareo.
Fianakaviana Mitondra Fitahiana
8Farany, ianareo rehetra, aoka hiray saina, mifampiantra, mifankatia tahaka ny mpianakavy, mamindra fo, ary manetry tena. 9Aza mamaly ratsy ny ratsy, na mamaly ozona ny ozona, fa mitahia kosa, satria nantsoina ho amin’izany ianareo mba handova fitahiana. 10Fa « Na iza na iza maniry ho tia ny fiainana sy hahita andro tsara, dia aoka hiaro ny lelany tsy hanao ratsy izy sy ny molony tsy hiteny fitaka. 11Aoka hialà amin’ny ratsy izy ka hanao ny tsara; aoka hitady fiadanana izy ka hikatsaka azy. 12Fa eo amin’ny marina ny mason’ny Tompontsika, ary misokatra amin’ny fivavahan’izy ireo ny sofiny, fa manohitra ireo manao ratsy kosa ny tavan’ny Tompontsika. »
13Ary iza no hanisy ratsy anareo, raha mazoto manao izay tsara ianareo?
14Fa raha mijaly noho ny fahamarinana ianareo, dia sambatra. Aza matahotra ny tahotr’izy ireo, ary aza mihorohoro. 15Hamasino ao am-ponareo i Kristy ho Tompo. Mahareta mandrakariva hamaly izay rehetra manontany anareo ny anton’ny fanantenanareo, nefa amin’ny halemem-panahy sy ny fanajana. 16Mitahà fieritreretana madio, mba rehefa tenenina ratsy ianareo, dia hahaleo-senatra ireo manala baraka ny fitondran-tenanareo tsara ao amin’i Kristy. 17Tsara kokoa ny mijaly noho ny manao ny tsara, raha izany no sitrapon’i Raintsika, toy izay ny mijaly noho ny manao ratsy. 18Fa i Kristy koa nijaly indray mandeha noho ny fahotana, ny marina noho ny tsy marina, mba hitondra antsika ho any amin’i Raintsika; novonoina tamin’ny nofo, fa novelomina tamin’ny fanahy, a a v18 Tsy nijaly i Kristy mba hamela antsika hijanona lavitra, fa mba hitondra antsika hatrany an-trano any amin’i Raintsika; izany no tanjon’ny filazantsara. 19ary tamin’izany koa Izy no nandeha ka nitory tamin’ireo fanahy tany am-ponja, b b v19 Mbola resahina izay tena izy ireo “fanahy tany am-ponja”; azo inoana indrindra fa zavaboary ara-panahy nianjera tamin’ny andron’i Noa izy ireo. 20izay tsy nankatò fahiny, fony niandry tamim-paharetana i Raintsika tamin’ny andron’i Noa, raha mbola atao ny sambo lehibe, izay vitsy no voavonjy tamin’ny rano, dia olona valo. 21Ny batisa mifanaraka amin’izany no mamonjy anareo koa ankehitriny, fa tsy ny fanadiovana ny loto amin’ny vatana, fa ny fitalahoana an’i Raintsika ho an’ny fieritreretana tsara, amin’ny fitsanganan’i Jesosy Kristy tamin’ny maty, 22Izay niditra tany an-danitra ary any amin’ny ankavanan’i Raintsika, ary mampanekena Azy ny anjely sy ny fahefana ary ny hery.