Pamajikan jeung Salaki Silih Hormat
Pituduh pikeun para istri jeung para salaki dumasar kana silih ajenan jeung kana sumanget anu kalem anu aji pisan pikeun Rama urang, ditambah pepeling yen sikep ngahina ngahalangan doa. Tuluy pikeun kulawarga anu leuwih lega: berkahan tibatan ngabales, sing sadia ngajelaskeun pangharepan kalawan lemah lembut, sarta emut yen Kristus sangsara pikeun jalma-jalma anu teu bener.
3 1Kitu deui, eh para pamajikan, kudu tunduk ka salaki sorangan, supaya sanajan aya nu teu nurut kana pangandika, maranehna bisa kabawa tanpa omongan ku kalakuan pamajikanana, 2nalika maranehna nenjo kalakuan maraneh nu beresih sarta hormat. 3Ulah nganggap kageulisan maraneh teh nu lahiriah — buuk nu dikepang, perhiasan emas, papakean nu aralus. 4Tapi sing jadi jalma batin nu nyumput dina ati, kageulisan nu teu bisa layu tina jiwa nu lemah lembut sarta tengtrem, nu kacida ajenna di payuneun Rama urang. 5Sabab kitu tea carana awewe-awewe suci jaman baheula nu ngaharep ka Rama urang ngarereka dirina, bari tunduk ka salaki sorangan, 6sakumaha Sarah nurut ka Ibrahim, nyebut anjeunna gusti. Maraneh geus jadi anak-anakna lamun maraneh milampah kahadean, bari teu sieun ku naon-naon nu matak gimir.
7Para salaki, kitu deui, kudu hirup jeung pamajikan kalawan pangarti, ngajenan maranehna salaku wadah nu leuwih lemah sarta salaku pada-pada waris sih kurnia hirup, supaya doa maraneh ulah kahalangan.
Kulawarga nu Mawa Berkah
8Ahirna, maraneh kabeh, sing sauyunan, silih karunya, silih pikanyaah lir dulur, lemes manah, sarta handap asor. 9Ulah males kajahatan ku kajahatan atawa hinaan ku hinaan, tapi sabalikna kudu mere berkah — maraneh disaur pikeun eta, supaya maraneh ngawaris berkah. 10Sabab, “Saha-saha nu hayang mikaresep hirup sarta nenjo poe-poe nu alus, kudu ngajaga letahna tina kajahatan sarta biwirna tina nyarita bohong. 11Kudu nyingkah tina kajahatan sarta milampah kahadean; kudu neangan karapihan sarta ngudag eta. 12Sabab panon Gusti urang aya dina jalma-jalma bener, sarta ceuli-Na muka kana doana, tapi pameunteu Gusti urang ngalawan ka jalma-jalma nu milampah kajahatan.”
13Ayeuna saha nu bakal nyilakakeun maraneh lamun maraneh getol milampah kahadean?
14Tapi lamun maraneh sangsara karana kabeneran, maraneh teh bagja. Ulah sieun ku pangsieunna, ulah oyag. 15Sucikeun Kristus jadi Gusti dina ati maraneh. Sing salawasna sadia pikeun ngajawab ka saha bae nu nanya naon sababna harepan maraneh, tapi kalawan lemah lembut sarta hormat. 16Sing boga ati sanubari nu beresih, supaya nalika maraneh difitnah, jalma-jalma nu ngahina kalakuan maraneh nu hade dina Kristus jadi era. 17Leuwih hade sangsara karana milampah kahadean, lamun kitu pangersa Rama urang, tibatan karana milampah kajahatan. 18Sabab Kristus oge sangsara sakali pikeun dosa-dosa, nu bener pikeun nu teu bener, supaya nganteurkeun urang ka Rama urang — dipaehan dina daging, dihirupkeun dina roh, a a v18 Kristus sangsara lain pikeun ninggalkeun urang jauh tapi pikeun nganteurkeun urang mulang nepi ka Rama urang — nya ieu tujuan Injil. 19nu dina kaayaan eta Anjeunna oge angkat sarta ngawartakeun ka roh-roh nu aya dina panjara, b b v19 Saha ari ‘roh-roh dina panjara’ teh masih diperdebatkeun; pangmungkinna mahluk-mahluk rohani nu geus murag ti jaman Nuh. 20nya eta nu teu nurut jaman baheula, waktu Rama urang ngantosan kalawan sabar dina jaman Nuh nalika bahtera keur dijieun, nu di jerona saeutik — dalapan urang — disalametkeun ngaliwatan cai. 21Baptisan nu saluyu jeung eta ayeuna nyalametkeun maraneh oge — lain pikeun ngaleungitkeun kokotor badan, tapi panyambat ka Rama urang pikeun ati sanubari nu hade — ngaliwatan gugahna Yesus Kristus, 22nu geus lebet ka sawarga sarta aya di tengeneun Rama urang, kalawan para malaikat, para pangawasa, sarta kakuatan-kakuatan tunduk ka Anjeunna.