1 Petrus 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Mangkono uga, para bojo wadon, padha sumuyuda marang bojo lananging dhewe-dhewe, supaya sanajan ana sawetara kang ora nurut marang pangandika, bisa kamenangake tanpa tembung, marga saka kelakuane bojo wadone, ²marga weruh kelakuanmu kang suci lan kebak pakurmatan. ³Aja nganti kaendahanmu iku arupa kang lair — rambut kang dikelabang, rarenggan mas, lan sandhangan kang edi. ⁴Nanging kaendahanmu iku kudu arupa pribadi kang sinamun ing sajroning ati, yaiku kaendahan kang ora bisa sirna saka roh kang alus lan sareh, kang aji banget ing paningale Rama kita. ⁵Awit kaya mangkono iku anggone para wanita suci ing jaman kuna kang padha ngarep-arep marang Rama kita anggone macak, kanthi sumuyud marang bojo lananging dhewe-dhewe, ⁶kayadene Sara anggone mbangun-turut marang Abraham, sarta nyeluk panjenengane “bendara”. Lan kowe wis padha dadi anake Sara, yen kowe nglakoni kabecikan lan ora wedi marang sawijining bebaya kang nggegirisi.

⁷Para bojo lanang, mangkono uga, padha uripa bebarengan karo bojo wadonmu kanthi pangreten, sarta ngajenana, awit wong wadon iku kaya wadhah kang luwih ringkih, lan minangka kanca ahli waris sih-rahmating urip, supaya pandongamu aja nganti kaalang-alang.

Brayat kang Mberkahi

⁸Wasana, kowe kabeh padha saiyeg sarembug, padha melu ngrasakake, padha tresna-tinresnan kaya sedulur, padha welas ing ati, lan andhap asor. ⁹Aja males ala marang piala, utawa males pamoyok marang pamoyok, nanging malah mberkahana — awit kowe padha katimbalan marang bab iku, supaya kowe padha oleha warisan berkah. ¹⁰Awit, “Sapa kang kepengin nresnani urip lan nyawang dina-dina kang becik, kudu ngreksa ilate saka piala lan lambene saka pangucap kang goroh. ¹¹Dheweke kudu nyingkiri piala lan nglakoni kabecikan; kudu ngupaya karukunan lan ngoyak bab iku. ¹²Awit tingale Gusti kita tumuju marang wong kang bener, lan talingane tumiyung marang pandongane, nanging pasuryane Gusti kita nglawan marang wong kang nglakoni piala.”

¹³Saiki, sapa ta kang bakal gawe piala marang kowe, yen kowe padha sregep nglakoni kabecikan?

¹⁴Nanging sanajan kowe nandhang sangsara marga saka kabeneran, kowe rahayu. Aja wedi marang apa kang padha diwedeni dening wong-wong mau, lan aja padha giris. ¹⁵Sang Kristus sucekna minangka Gusti ing sajroning atimu. Tansah padha cumawisa menehi wangsulan marang sok wonga kang takon bab dhasaring pangarep-arepmu, nanging kanthi alusing budi lan pakurmatan. ¹⁶Padha ngreksaa rumangsaning ati kang resik, supaya nalika kowe difitnah, wong-wong kang mada kelakuanmu kang becik ana ing patunggilane Sang Kristus iku padha kewirangan. ¹⁷Luwih becik nandhang sangsara marga nglakoni kabecikan, yen pancen dadi karsane Rama kita, katimbang marga nglakoni piala. ¹⁸Awit Sang Kristus uga wis nandhang sangsara sapisan kanggo nebus dosa, yaiku Panjenengane kang bener kanggo wong kang ora bener, supaya bisa ngirid kita sowan marang Rama kita — Panjenengane kasedanan ing daging, nanging kagesangake ing roh, ^a a v18 Sang Kristus nandhang sangsara ora supaya negakake kita saka kadohan, nanging supaya ngirid kita mulih tekan ngarsane Rama kita — iki tujuan pungkasane Injil. ¹⁹lan sajroning roh iku Panjenengane uga tindak sarta martakake marang para roh kang ana ing pakunjaran, ^b b v19 Sapa sejatine ‘para roh kang ana ing pakunjaran’ iku isih dadi rembug; kang paling mungkin yaiku para titah kasukman kang wis tiba ing dosa saka jamane Nuh. ²⁰yaiku para roh kang biyen padha mbalela ing nalika Rama kita ngentosi kanthi sabar ing jamane Nuh, nalika prau gedhe lagi digawe, kang sajrone mung sawetara — wong wolu — kang padha kaslametake liwat banyu. ²¹Baptis kang cocog karo prakara iku saiki uga nylametake kowe — dudu ngresiki reregeting badan, nanging minangka panyuwun marang Rama kita supaya oleh rumangsaning ati kang becik — lumantar wungune Gusti Yesus Kristus saka ing antarane wong mati, ²²yaiku Panjenengane kang wis lumebet ing swarga lan pinarak ing tengene Rama kita, kalawan para malaekat, para panguwasa, lan para pangwasa padha sumuyud marang Panjenengane.