Żony i mężowie szanują się nawzajem
Pouczenia dla żon i mężów obracają się wokół wzajemnego szacunku i cichego ducha, który jest cenny w oczach naszego Ojca, z ostrzeżeniem, że pogarda przeszkadza modlitwie. Potem szerszy dom: błogosławcie zamiast odpłacać, bądźcie gotowi łagodnie wytłumaczyć swoją nadzieję i pamiętajcie, że Chrystus cierpiał za niesprawiedliwych.
3 1Podobnie wy, żony, bądźcie poddane swoim mężom, aby nawet ci, którzy nie są posłuszni słowu, zostali pozyskani bez słowa przez postępowanie swoich żon, 2gdy zobaczą wasze czyste i bogobojne postępowanie. 3Niech wasze piękno nie będzie tym zewnętrznym — zaplatanie włosów, złote ozdoby, wytworne stroje. 4lecz niech będzie ukrytym człowiekiem serca, nieprzemijającym pięknem łagodnego i cichego ducha, które jest cenne w oczach naszego Ojca. 5Tak bowiem przyozdabiały się niegdyś święte kobiety, które pokładały nadzieję w naszym Ojcu, będąc poddane swoim mężom, 6jak Sara była posłuszna Abrahamowi, nazywając go panem. A wy stałyście się jej dziećmi, jeśli czynicie dobro i nie boicie się żadnej trwogi.
7Podobnie wy, mężowie, żyjcie ze swoimi żonami z wyrozumiałością, okazując szacunek każdej jako słabszemu naczyniu oraz jako współdziedziczkom łaski życia, aby wasze modlitwy nie napotykały przeszkód.
Rodzina, która błogosławi
8Na koniec zaś wszyscy bądźcie jednomyślni, współczujący, miłujący się nawzajem jak rodzina, serdeczni i pokorni. 9Nie odpłacajcie złem za zło ani obelgą za obelgę, lecz przeciwnie — błogosławcie, gdyż do tego zostaliście powołani, abyście odziedziczyli błogosławieństwo. 10Bo: „Kto chce miłować życie i oglądać dobre dni, niech powstrzyma swój język od zła, a swoje wargi od mówienia podstępu. 11Niech odwróci się od zła i czyni dobro; niech szuka pokoju i dąży do niego. 12Bo oczy naszego Pana zwrócone są ku sprawiedliwym, a jego uszy otwarte na ich modlitwę, lecz oblicze naszego Pana zwrócone jest przeciwko tym, którzy czynią zło.”
13I któż wam wyrządzi krzywdę, jeśli będziecie gorliwie czynić to, co dobre?
14Ale jeśli nawet cierpicie dla sprawiedliwości, błogosławieni jesteście. Nie bójcie się ich gróźb i nie dajcie się zastraszyć. 15Chrystusa zaś jako Pana uświęcajcie w swoich sercach. Bądźcie zawsze gotowi odpowiedzieć każdemu, kto was pyta o powód waszej nadziei, lecz czyńcie to z łagodnością i szacunkiem. 16Zachowujcie czyste sumienie, aby ci, którzy oczerniają wasze dobre postępowanie w Chrystusie, zostali zawstydzeni, gdy was spotwarzają. 17Lepiej bowiem cierpieć za czynienie dobra, jeśli taka jest wola naszego Ojca, niż za czynienie zła. 18Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do naszego Ojca — uśmiercony w ciele, ożywiony w duchu, a a v18 Chrystus cierpiał nie po to, aby pozostawić nas w oddaleniu, lecz aby przyprowadzić nas całą drogę do domu, do naszego Ojca — taki jest cel ewangelii. 19w którym też poszedł i głosił duchom w więzieniu, b b v19 Tożsamość „duchów w więzieniu” jest przedmiotem sporu; najprawdopodobniej chodzi o upadłe istoty duchowe z czasów Noego. 20które niegdyś były nieposłuszne, gdy nasz Ojciec cierpliwie czekał za dni Noego, podczas gdy budowano arkę, w której niewielu — osiem osób — zostało ocalonych przez wodę. 21Ten odpowiadający temu chrzest teraz i was zbawia — nie przez usunięcie brudu z ciała, lecz jako prośba do naszego Ojca o dobre sumienie — przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, 22który wszedł do nieba i jest po prawicy naszego Ojca, a poddani mu są aniołowie, władze i moce.
