Sadia pikeun Kersa Rama

Babaturan heubeul nyeri hate lamun urang geus teu milu deui jeung maranehna, sarta Petrus nyebutkeun yen eta teh kudu disangka-sangka. Manehna ngajak para pamaca sangkan pikiranana jernih, resep nampa semah tanpa ngagerentes, sarta ngagunakeun naon bae kurnia anu dipiboga. Cocoba anu ngagedur lain hal anu aneh — panghukuman dimimitian ti kulawarga Rama urang sorangan.

Pasal 4.

Ku sabab Kristus parantos nandangan sangsara dina raga, aranjeun oge kudu nyadiakeun diri ku pamikiran anu sarua: sing saha anu nandangan sangsara dina raga, geus eureun tina dosa. Nepi ka sesa umur aranjeun di dunya teu dipake deui nurutkeun napsu manusa, tapi pikeun ngalakonan kersa Rama urang. Aranjeun geus cukup lila ngalampahkeun kahayang jalma-jalma anu teu wawuh ka Rama: hirup ngumbar hawa napsu, sahwat, mabok, pesta anu teu uni, nginum nepi ka mabok, jeung nyembah brahala anu nista. Maranehna hareraneun yen aranjeun geus teu milu deui kana kahirupan anu teu uni jeung maranehna, nepi ka aranjeun dihina-hina. Tapi maranehna bakal tanggung jawab ka Anjeunna anu geus sayaga ngahakiman anu hirup jeung anu maot. Ku sabab eta Injil teh diwawarkeun oge ka jalma-jalma anu ayeuna geus maraot: sanajan geus dihukum dina raga cara sakabeh manusa, supaya maranehna bisa hirup dina roh sakumaha Rama urang.

Ahir sagala perkara geus tereh datang. Ku sabab eta sing weningan pikir sarta bisa ngadalian diri, supaya aranjeun bisa sembahyang. Anu pangutamana, sing tetep silih pikaasih kalawan daria, sabab kanyaah nutupan rupa-rupa dosa. Kudu someah silih tarima jadi semah, tanpa gegelendeng. Masing-masing kudu ngagunakeun kurnia naon bae anu geus ditampa pikeun ngalayanan batur, salaku juru-tata anu hade pikeun rupa-rupa sih kurnia Rama urang. Sing saha anu nyarita, nyaritana kudu lir anu ngucapkeun pangandika Rama urang. Sing saha anu ngalayanan, ngalayananana kudu ku kakuatan anu dipaparinkeun ku Mantenna, supaya dina sagala perkara Mantenna dimulyakeun ku jalan Yesus Kristus. Kagungan Mantenna kamulyaan sarta kakawasaan salalanggengna. Amin.

Sangsara Demi Pajenengan Rama

Dulur-dulur anu dipikaasih, ulah harareraneun ku cocoba anu ngagebrag nu keur nguji aranjeun, saolah-olah aya kajadian anu anaheun tumiba ka aranjeun. Sabalikna, sing bungah ku lantaran aranjeun milu ngarandapan sangsara Kristus, supaya aranjeun oge bungah kacida dina waktu kamulyaan Anjeunna ditembongkeun. Lamun aranjeun dihina ku lantaran pajenengan Kristus, aranjeun bagja, sabab Roh kamulyaan jeung Roh Rama urang linggih dina diri aranjeun. Ulah aya saurang ti aranjeun anu nandangan sangsara lantaran jadi tukang maehan, bangsat, penjahat, atawa tukang pipilueun kana urusan batur. Tapi lamun aranjeun sangsara lantaran jadi urang Kristen, ulah era, sabalikna kudu muji ka Rama urang lantaran mawa jenengan eta. Sabab geus cunduk waktuna pangadilan dimimitian ti kulawarga Rama urang; lamun dimimitian ti urang, kumaha engke tungtungna jalma-jalma anu embung tunduk kana Injil Rama urang? Jeung, “Lamun jalma bener bae boro-boro bisa salamet, kumaha engke nasib jalma anu teu ngabakti jeung nu dosa?” Ku sabab eta, jalma-jalma anu nandangan sangsara numutkeun kersa Rama urang kudu masrahkeun nyawana ka Nu Nyipta anu satia, bari tetep milampah kahadean.