اول پطرس 4

4 ¹پس، چون مسیح در جسم رنج کشید، شما نیز خود را با همان طرز فکر مسلح سازید: زیرا هر که در جسم رنج کشد، از گناه دست کشیده است. ²تا دیگر باقیِ عمر خود را در جسم، در پیِ امیال انسانی نگذرانید، بلکه برای ارادهٔ پدر ما. ³شما پیش از این به‌قدرِ کافی زمان صرف کرده‌اید تا آنچه را کسانی که پدر را نمی‌شناسند می‌خواهند به‌جا آورید: زندگی در شهوت‌رانی، هوس، مستی، عیش‌ونوش‌های افسارگسیخته، بزم‌های میگساری، و بت‌پرستیِ شریرانه. ⁴آنها در شگفت‌اند که شما دیگر همراه ایشان به همان سیلابِ عیاشی نمی‌شتابید، و از این رو به شما اهانت می‌کنند. ⁵اما آنان باید به کسی که آماده است تا زندگان و مردگان را داوری کند، حساب پس دهند. ⁶به همین سبب انجیل حتی به کسانی که اکنون مرده‌اند بشارت داده شد: تا هرچند در جسم همچون همهٔ آدمیان داوری شوند، اما در روح همچون پدر ما زیست کنند.

⁷پایانِ همه‌چیز نزدیک است. پس هشیار و خویشتن‌دار باشید تا بتوانید دعا کنید. ⁸بیش از هر چیز، یکدیگر را از صمیم دل محبت کنید، زیرا محبت انبوهی از گناهان را می‌پوشاند. ⁹بدون شکایت، یکدیگر را مهمان‌نوازی کنید. ¹⁰هر یک از شما، هر عطایی که یافته‌اید، آن را در خدمت به دیگران به‌کار گیرید، همچون کارگزاران نیکوی فیضِ گوناگونِ پدر ما. ¹¹هر که سخن می‌گوید، چنان سخن گوید که گویی کلامِ خودِ پدر ما را می‌رساند. هر که خدمت می‌کند، به نیرویی که او فراهم می‌آورد خدمت کند، تا در همه‌چیز از طریق عیسی مسیح جلال یابد. جلال و قدرت تا ابدالآباد از آنِ اوست. آمین.

رنج کشیدن در نام پدر

¹²ای عزیزان، از آن آزمایشِ آتشین که شما را می‌آزماید در شگفت مشوید، چنان‌که گویی امری غریب بر شما واقع می‌شود. ¹³بلکه به همان اندازه که در رنج‌های مسیح سهیم می‌شوید، شادی کنید، تا آنگاه که جلال او آشکار شود، شما نیز با شادمانی وجد کنید. ¹⁴اگر به‌خاطر نام مسیح مورد اهانت قرار گیرید، خوشا به حال شما، زیرا روحِ جلال و روحِ پدر ما بر شما آرام گرفته است. ¹⁵هیچ‌یک از شما نباید همچون یک قاتل، دزد، تبهکار، یا فضولِ در کار دیگران رنج بکشد. ¹⁶اما اگر همچون یک مسیحی رنج می‌کشید، شرمنده مباشید، بلکه پدر ما را ستایش کنید که آن نام را بر خود دارید. ¹⁷زیرا زمان آن رسیده است که داوری از خانوادهٔ پدر ما آغاز شود؛ و اگر از ما آغاز شود، سرانجامِ کسانی که از بشارتِ پدر ما نافرمانی می‌کنند چه خواهد بود؟ ¹⁸و، «اگر شخصِ عادل به‌دشواری نجات یابد، بی‌دینان و گناهکاران را چه خواهد شد؟» ¹⁹پس آنان که بنا بر ارادهٔ پدر ما رنج می‌کشند، جان‌های خود را با نیکوکاری به آفرینندهٔ امینِ خویش بسپارند.