اول پطرس 5

5 ¹من مشایخی را که در میان شما هستند، به عنوان همخدمتِ ایشان در مِشیَخت، شاهدِ رنج‌های مسیح و شریک در جلالی که به‌زودی آشکار خواهد شد، چنین ترغیب می‌کنم: ²گلّهٔ پدر ما را که در میان شماست شبانی کنید و از آن نگاهبانی نمایید؛ نه از روی اجبار، بلکه با میلِ دل، آن‌گونه که پدر ما می‌خواهد؛ نه برای سودِ ننگین، بلکه با اشتیاق؛ ³و نه آنکه بر کسانی که به شما سپرده شده‌اند سَروری کنید، بلکه برای گلّه نمونه باشید. ⁴و چون شبانِ اعظم ظاهر شود، تاجِ جلالی را که هرگز پژمرده نمی‌شود، خواهید یافت. ^a a v4 شبانِ اعظم همان عیسی است — کسی که مشایخِ وفادار زیر نظر او خدمت می‌کنند و چون ظاهر شود، به ایشان پاداش می‌دهد.

⁵همچنین شما جوان‌ترها، تسلیمِ مشایخ باشید. همگی، در برابر یکدیگر فروتنی را چون جامه بر تن کنید، زیرا پدر ما با متکبّران مخالفت می‌ورزد، امّا به فروتنان فیض می‌بخشد. ⁶پس خویشتن را زیر دستِ نیرومندِ پدر ما فروتن سازید، تا او شما را در زمانِ مناسب سرافراز گرداند؛ ⁷و همهٔ نگرانیِ خود را به پدر ما بسپارید، زیرا او به فکرِ شماست.

⁸هوشیار و بیدار باشید؛ دشمنِ شما ابلیس همچون شیری غُرّان می‌گردد و در پیِ کسی است که ببلعد. ⁹در برابر او بایستید و در ایمان استوار بمانید، با آگاهی از اینکه هم‌ایمانانِ شما در سراسرِ جهان همین رنج‌ها را تحمّل می‌کنند.

¹⁰و پدر ما، سرچشمهٔ همهٔ فیض، که شما را در مسیح به جلالِ جاودانِ خود فراخوانده است، پس از رنجی کوتاه، خودْ شما را باز خواهد ساخت و استوار و نیرومند و پابرجا خواهد گردانید. ¹¹او را تا به ابد فرمانروایی باد. آمین.

¹²به‌واسطهٔ سیلوانوس، که به دیدِ من برادری وفادار است، به کوتاهی نوشتم — تا شما را دلگرم سازم و شهادت دهم که این فیضِ راستینِ پدر ماست. در آن استوار بمانید.

درودهای پایانی

¹³آن بانویی که در بابِل است و همراهِ شما برگزیده شده، به شما درود می‌فرستد، و همچنین مرقُس، پسرِ من. ^b b v13 «بابِل» در اینجا به احتمالِ زیاد نامی پوشیده برای روم است، مقرِّ امپراتوری که پطرس از آنجا نامه نوشت — نه شهرِ باستانی. ¹⁴یکدیگر را با بوسهٔ محبت درود گویید. سلامتی بر همهٔ شما که در مسیح هستید.