1 List Piotra 5

5 ¹Zachęcam starszych wśród was, jako współstarszy, świadek cierpień Chrystusa i uczestnik chwały, która ma się objawić: ²Paście trzodę naszego Ojca, która jest wśród was, czuwając nad nią — nie z przymusu, lecz dobrowolnie, jak chce nasz Ojciec; nie dla haniebnego zysku, lecz z zapałem, ³nie panując nad tymi, którzy zostali wam powierzeni, lecz będąc przykładem dla trzody. ⁴A gdy się ukaże Arcypasterz, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały. ^a a v4 Arcypasterz to Jezus — ten, pod którego zwierzchnictwem służą wierni starsi i który ich nagradza, gdy się ukaże.

⁵Podobnie młodsi, bądźcie poddani starszym. Wy wszyscy zaś przyobleczcie się w pokorę wobec siebie nawzajem, bo nasz Ojciec sprzeciwia się pysznym, a pokornym daje łaskę. ⁶Ukórzcie się więc pod mocną ręką naszego Ojca, aby was wywyższył we właściwym czasie, ⁷wszelką swoją troskę składając na naszego Ojca, bo on troszczy się o was.

⁸Bądźcie trzeźwi i czujni; wasz przeciwnik, diabeł, krąży jak lew ryczący, szukając kogoś, kogo by pożarł. ⁹Przeciwstawcie się mu, mocno trwając w wierze, wiedząc, że wasi współwyznawcy na całym świecie znoszą te same cierpienia.

¹⁰A nasz Ojciec wszelkiej łaski, który was powołał do swojej wiecznej chwały w Chrystusie, sam was odnowi, podtrzyma, umocni i ugruntuje po krótkim cierpieniu. ¹¹Jemu niech będzie panowanie na wieki. Amen.

¹²Przez Sylwana, wiernego brata, jak go oceniam, napisałem krótko — zachęcając was i świadcząc, że to jest prawdziwa łaska naszego Ojca. Trwajcie w niej mocno.

Końcowe pozdrowienia

¹³Pozdrawia was ta, która jest w Babilonie, wybrana razem z wami, a także Marek, mój syn. ^b b v13 „Babilon” to tutaj najprawdopodobniej zawoalowana nazwa Rzymu, stolicy cesarstwa, z której pisał Piotr — a nie starożytne miasto. ¹⁴Pozdrówcie jedni drugich pocałunkiem miłości. Pokój wam wszystkim, którzy jesteście w Chrystusie.