چاپدا
کئتاب

آتانین ائسته‌یی اوچون سئلاحلانماق

کؤهنه دوستلار، سئز اونلارا قوشماقدان اَل چکنده، اینجئیئرلر، و پِطروس دیئر کی، بونو گؤزله‌یئن. او، اوخوجولارا دیئر کی، آییق فئکئرلی اولسونلار، دیئنمه‌دن قوناق‌پرور اولسونلار و هانسی هدئیّه‌لری وارسا، اوندان ایستئفاده اتسئنلر. اودلو سیناقلار تعجّوبلو دیئل — موحاکئمه آتامیزین اؤز اِو اهلئندن باشلاییر.

فصل 4.

بله‌جه، مسئح بدنده عذاب چکدئیی اوچون، سئز ده همن دوشونجه ائله اؤزونوزو سئلاحلاندیرین: بدنده عذاب چکن هر کس گوناهدان اَل چکئب. اله کی، آرتیق بدنده قالان واختی ائنسان هَوَسلری اوچون یوخ، آتامیزین ائسته‌یی اوچون کچئره‌سئنئز. چونکی سئز آرتیق آتانی تانیمایانلارین ائسته‌دئکلرئنی اتمکله کئفایت قدر واخت کچئرئبسئنئز: عیّاشلیقدا، شهوتله، سرخوشلوقدا، عیش-عشرتده، ایچگی‌بازلیقدا و شرئعتسئز بوت‌پرستلئکده یاشاماقدا. اونلار تعجّوب ادئرلر کی، سئز آرتیق اونلارلا برابر همن عیّاشلیق سِلئنه قوشمورسونوز، اونا گؤره ده سئزی تحقئر ادئرلر. آمّا اونلار یاشایانلاری و اؤلولری موحاکئمه اتمه‌یه حاضیر اولانا جاواب وره‌جکلر. بونا گؤره‌دئر کی، خوش خبر حتّا ائندی اؤلموش اولانلارا دا وعظ ادئلدی کی، بوتون ائنسانلار کئمی بدنده موحاکئمه اولسالار دا، آتامیز کئمی روحدا یاشاسینلار.

هر شیئن سونو یاخیندیر. اونا گؤره ده آییق و تمکئنلی اولون کی، دوعا اده بئله‌سئنئز. هر شیدن اوّل، بئربئرئنئزی چوخ سِومَکده داوام ادئن، چونکی محبّت چوخلو گوناهی اؤرتور. بئربئرئنئزه دیئنمه‌دن قوناق‌پرورلیک گؤرسدئن. هر بئرئنئز آلدیغینیز هر هدئیّه ائله باشقالارینا خئدمت ادئن، آتامیزین رنگارنگ فیضئنئن یاخشی وکئللری کئمی. دانیشان، آتامیزین سؤزلرئنی چاتدیران کئمی دانیشسین. خئدمت ادن، اونون وردئیی قووّتله خئدمت اتسئن کی، هر شیده عئسا مسئحئن واسئطه‌سئله او عئزّت تاپسین. جلال و قودرت ابده‌جک اونوندور. آمئن.

آتانین آدیندا عذاب چکمک

عزئز دوستلار، سئزی ائمتاحان ادن اودلو سیناقدان تعجّوب اتمه‌یئن، اله بئل کی، باشینیزا غرئب بئر شی گلئر. آکسئنه، مسئحئن عذابلاریندا شرئک اولدوغونوز قدر سِوئنئن کی، اونون جلالی آشکار اولان زامان دا شادلیقلا سِوئنه‌سئنئز. اگر مسئحئن آدینا گؤره تحقئر اولورسونوز، خوش حالینیزا، چونکی جلال و آتامیزین روحو اوستونوزده قرار توتور. سئزدن هچ بئرئنئز قاتئل، اوغرو، جئنایتکار و یا باشقالارینین ائشلرئنه قاریشان کئمی عذاب چکمه‌سئن. آمّا اگر بئر مسئحی کئمی عذاب چکئرسئنئز، اوتانمایین، آکسئنه او آدی داشیدیغینیز اوچون آتامیزا حمد ادئن. چونکی موحاکئمه‌نئن آتامیزین اِو اهلئندن باشلاماسی واختی گلئب؛ اگر او بئزدن باشلاسا، آتامیزین خوش خبرئنی ردّ ادنلرئن عاقئبتی نه اولاجاق؟ و، «اگر صالح آدام گوجله خئلاص اولورسا، تاریسیز و گوناهکار نه اولاجاق؟» بله‌جه، آتامیزین ائسته‌یی ائله عذاب چکنلر یاخشیلیق اده‌رک اؤز جانلارینی صادئق خالئقلارینا تاپشیرسینلار.