Księga Jozuego 11

11 ¹Gdy Jabin, król Chasoru, usłyszał o tym, posłał wiadomość do Jobaba, króla Madonu, do króla Szimronu i do króla Akszafu, ²oraz do królów na północy: w górach, w Arabie na południe od Kinneret, na nizinie i na wyżynach Doru od zachodu; ³do Kananejczyków na wschodzie i na zachodzie, do Amorytów, Chetytów, Peryzytów i Jebuzytów w górach oraz do Chiwitów u stóp Hermonu, w ziemi Mispa. ⁴Wyruszyli oni z całym swoim wojskiem — z armią liczną jak piasek nad brzegiem morza — oraz z bardzo wieloma końmi i rydwanami. ⁵Wszyscy ci królowie połączyli się i przyszli, aby rozbić wspólny obóz nad wodami Merom i walczyć przeciwko Izraelowi.

⁶Nasz Ojciec powiedział do Jozuego: „Nie bój się ich, bo jutro o tej porze wydam ich wszystkich Izraelowi — pobitych. Poprzecinaj ścięgna ich koniom, a ich rydwany spal ogniem.”

⁷Jozue wraz ze swoim wojskiem napadł na nich niespodziewanie nad wodami Merom i natarł na nich, ⁸a nasz Ojciec wydał ich Izraelowi, który pobił ich i ścigał aż do Wielkiego Sydonu i do Misrefot-Maim, a na wschodzie aż do doliny Mispa, nie pozostawiając nikogo przy życiu. ⁹Jozue postąpił z nimi tak, jak mu powiedział nasz Ojciec: poprzecinał ścięgna ich koniom, a ich rydwany spalił ogniem. ¹⁰W tym czasie Jozue zawrócił, zdobył Chasor, a jego króla zabił mieczem, bo Chasor był dawniej stolicą wszystkich tych królestw. ¹¹Pobili mieczem wszystkich, którzy w nim byli, wytracając ich doszczętnie; nie pozostało nic, co oddychało, a sam Chasor Jozue spalił ogniem. ¹²Jozue zdobył wszystkie miasta tych królów oraz wszystkich ich królów i pobił ich mieczem, obłożywszy ich klątwą zagłady, jak nakazał Mojżesz, sługa naszego Ojca. ¹³Izrael nie spalił żadnego z miast leżących na swoich wzgórzach, oprócz samego Chasoru — ten Jozue spalił. ¹⁴Cały łup i bydło tych miast Izrael zabrał dla siebie, lecz wszystkich ludzi pobił mieczem, aż nie pozostał nikt, kto oddychał. ¹⁵Jak nasz Ojciec nakazał swojemu słudze Mojżeszowi, tak Mojżesz nakazał Jozuemu, a Jozue tak uczynił; niczego nie zaniedbał z tego wszystkiego, co nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi.

¹⁶Jozue zajął całą tę ziemię: góry, cały Negeb, całą ziemię Goszen, nizinę, Arabę oraz góry Izraela wraz z ich niziną. ¹⁷Od góry Chalak, wznoszącej się ku Seirowi, aż do Baal-Gad w dolinie libańskiej u stóp góry Hermon, pojmał wszystkich ich królów, pobił ich i zabił. ¹⁸Przez długi czas Jozue prowadził wojnę przeciwko wszystkim tym królom. ¹⁹Żadne miasto nie zawarło pokoju z Izraelem oprócz Chiwitów mieszkających w Gibeonie; wszystkie inne Izrael zdobył w walce. ²⁰Bo to nasz Ojciec zatwardził ich serca, aby prowadzili wojnę przeciwko Izraelowi, tak by zostali obłożeni klątwą zagłady, bez żadnej litości, i wytraceni — jak nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi. ²¹W tym czasie Jozue wyruszył i wytępił Anakitów z gór — z Hebronu, Debiru, Anabu — oraz z całych gór Judy i z całych gór Izraela; obłożył klątwą zagłady ich samych i ich miasta. ²²W ziemi Izraelitów nie pozostał żaden Anakita; pozostali tylko niektórzy w Gazie, Gat i Aszdodzie. ²³Tak Jozue zajął całą ziemię, dokładnie tak, jak nasz Ojciec powiedział Mojżeszowi, i dał ją Izraelowi w dziedzictwo według podziału na ich plemiona. Wtedy ziemia zaznała odpoczynku od wojny.