یوشع 11

11 ¹چون یابین، پادشاه حاصور، این را شنید، نزد یوباب، پادشاه مادون، و نزد پادشاه شِمرون و پادشاه اَکشاف پیام فرستاد، ²و نزد پادشاهان شمال: در کوهستان، و در عَرَبه به جنوب کینِروت، و در هامون، و در بلندی‌های دُور به سوی غرب؛ ³و نزد کنعانیان در شرق و غرب، و اَموریان و حیتّیان و فَرِزّیان و یبوسیان در کوهستان، و حِویانِ زیر حِرمون در سرزمین مِصفه. ⁴آنان با همهٔ سپاهیانشان بیرون آمدند—لشکری انبوه همچون شن کنارهٔ دریا—و اسبان و ارابه‌های بسیار بسیار. ⁵همهٔ این پادشاهان با هم متحد شدند و آمده، نزد آب‌های میروم اردو زدند تا با اسرائیل بجنگند.

⁶پدر ما به یوشَع گفت: «از ایشان مترس، زیرا فردا در همین وقت، همهٔ آنان را کشته به دست اسرائیل تسلیم خواهم کرد. پِیِ اسبانشان را قطع کن و ارابه‌هایشان را به آتش بسوزان.»

⁷پس یوشَع با تمام سپاه خود ناگهان نزد آب‌های میروم بر ایشان تاختند و بر آنان حمله بردند، ⁸و پدر ما ایشان را به دست اسرائیل تسلیم کرد، که آنان را زدند و تا صیدونِ بزرگ و مِسرِفوت‌مایم، و به سوی شرق تا وادی مِصفه تعقیبشان کردند، و کسی از ایشان را باقی نگذاشتند. ⁹یوشَع با ایشان چنان کرد که پدر ما به او گفته بود: پِیِ اسبانشان را قطع کرد و ارابه‌هایشان را به آتش سوزانید. ¹⁰در آن هنگام یوشَع بازگشت و حاصور را گرفت و پادشاهش را به شمشیر زد، زیرا حاصور پیش از آن سرآمدِ همهٔ این ممالک بود. ¹¹و هر که را در آن بود به دم شمشیر زدند و به کلی نابودشان کردند؛ هیچ ذی‌روحی باقی نماند، و یوشَع خودِ حاصور را به آتش سوزانید. ¹²یوشَع همهٔ شهرهای این پادشاهان و همهٔ پادشاهانشان را گرفت و آنان را به دم شمشیر زد و ایشان را به کلی نابود ساخت، چنانکه موسی، خادم پدر ما، امر فرموده بود. ¹³اسرائیل هیچ‌یک از شهرهایی را که بر تل‌های خود قرار داشتند نسوزانید، جز حاصور را که تنها آن را یوشَع سوزانید. ¹⁴اسرائیل تمام غنیمت و چهارپایان این شهرها را برای خود گرفتند، اما هر انسانی را به دم شمشیر زدند تا آنکه هیچ ذی‌روحی باقی نماند. ¹⁵همچنان‌که پدر ما به خادم خود موسی امر فرموده بود، موسی نیز به یوشَع امر کرد، و یوشَع چنان کرد و از هرآنچه پدر ما به موسی امر فرموده بود، چیزی فروگذار نکرد.

¹⁶پس یوشَع تمامی این سرزمین را گرفت: کوهستان و تمام نِگِب و تمام سرزمین جوشِن و هامون و عَرَبه و کوهستان اسرائیل با هامونش را، ¹⁷از کوه حالاق که به سوی سِعیر بالا می‌رود، تا بَعل‌جاد در وادی لبنان زیر کوه حِرمون؛ و همهٔ پادشاهانشان را گرفت و ایشان را زد و کشت. ¹⁸یوشَع روزگاری دراز با همهٔ این پادشاهان جنگید. ¹⁹هیچ شهری با اسرائیل صلح نکرد، جز حِویانی که در جِبعون ساکن بودند؛ اسرائیل همه را در جنگ گرفت. ²⁰زیرا پدر ما دل‌هایشان را سخت کرد تا با اسرائیل بجنگند، تا به کلی نابود شوند و بر ایشان رحمی نشود و برانداخته گردند—چنانکه پدر ما به موسی امر فرموده بود. ²¹در آن هنگام یوشَع رفت و عَناقیان را از کوهستان—از حبرون و دبیر و عَناب—و از تمام کوهستان یهودا و تمام کوهستان اسرائیل ریشه‌کن کرد، و ایشان را با شهرهایشان به کلی نابود ساخت. ²²هیچ عَناقی در سرزمین بنی‌اسرائیل باقی نماند؛ تنها در غزّه و جَت و اَشدود گروهی از ایشان باقی ماندند. ²³پس یوشَع تمامی سرزمین را گرفت، درست همان‌گونه که پدر ما به موسی گفته بود، و آن را بر حسب تقسیمات قبیله‌ای‌شان همچون میراث به اسرائیل داد. آنگاه سرزمین از جنگ آرامی یافت.