List do Hebrajczyków 2

2 ¹Dlatego musimy tym baczniej zważać na to, co usłyszeliśmy, abyśmy nie dali się znieść. ²Bo jeśli słowo wypowiedziane przez aniołów było niewzruszone, a każde przestępstwo i nieposłuszeństwo otrzymało sprawiedliwą zapłatę, ³jakże my ujdziemy, jeśli zaniedbamy tak wielkie zbawienie? Zwiastowane najpierw przez Pana, zostało nam potwierdzone przez tych, którzy go słyszeli, ⁴podczas gdy nasz Ojciec świadczył razem z nimi przez znaki, cuda, rozmaite przejawy mocy i dary Ducha Świętego, według swojej woli.

Przyszły świat

⁵Bo nie aniołom poddał nasz Ojciec przyszły świat, o którym mówimy. ⁶Ktoś gdzieś poświadczył: „Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że się o niego troszczysz? ⁷Uczyniłeś go na krótko mniejszym od aniołów; uwieńczyłeś go chwałą i czcią, ⁸poddając wszystko pod jego stopy.” A skoro poddał mu wszystko, nasz Ojciec nie pozostawił niczego, co nie byłoby mu poddane. Teraz jednak nie widzimy jeszcze, aby wszystko było poddane Chrystusowi.

⁹Widzimy natomiast Jezusa, który na krótko został uczyniony mniejszym od aniołów, a teraz uwieńczony jest chwałą i czcią, ponieważ wycierpiał śmierć, aby z łaski naszego Ojca zakosztować śmierci za każdego.

¹⁰Przystało bowiem, aby nasz Ojciec, dla którego i przez którego wszystko istnieje, przez cierpienia uczynił doskonałym sprawcę ich zbawienia, przywodząc wielu synów do chwały. ¹¹Bo zarówno ten, który uświęca, jak i ci, którzy są uświęcani, wszyscy pochodzą od jednego Ojca. Dlatego nie wstydzi się nazywać ich braćmi i siostrami, ^a a v11 Ci, których Jezus uświęca, mają tego samego Ojca co on — zostają przywróceni do tej samej rodziny, do której on odwiecznie należy. Nie wstydzi się nazywać ich swoimi braćmi i siostrami.

¹²mówiąc: „Będę głosił twoje imię moim braciom i siostrom, pośród zgromadzenia będę cię wysławiał.”

¹³I znowu: „Jemu będę ufał.” I znowu: „Oto ja i dzieci, które dał mi nasz Ojciec.” ^b b v13 Jezus wypowiada te słowa z proroctwa Izajasza, przedstawiając siebie razem z dziećmi, które nasz Ojciec mu powierzył — jedna rodzina, jeden Ojciec.

¹⁴Skoro zaś dzieci mają udział w ciele i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią — diabła, ¹⁵i wyzwolić tych wszystkich, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe swoje życie byli w niewoli. ¹⁶Bo przecież nie aniołom przychodzi z pomocą, lecz potomstwu Abrahama. ¹⁷Dlatego musiał we wszystkim upodobnić się do swoich braci i sióstr, aby stać się miłosiernym i wiernym arcykapłanem w służbie naszemu Ojcu, aby gładzić grzechy ludu. ¹⁸Ponieważ sam cierpiał, gdy był kuszony, może pomóc tym, którzy są kuszeni.