Mga Hebreohanon 2

2 ¹Busa kinahanglan nga mas hatagan nato ug tukmang pagtagad ang atong nadungog, kay tingali maanod kita sa layo. ²Kay kon ang pulong nga gisulti pinaagi sa mga anghel nagpabiling lig-on, ug ang matag kalapasan ug pagkadili-masinugtanon nakadawat sa angay nga balos, ³unsaon man nato paglingkawas kon atong pasagdan ang ingon kadako nga kaluwasan? Kini unang gimantala sa Ginoo, ug gipamatud-an kanato niadtong nakadungog kaniya, ⁴samtang ang atong Amahan nagpamatuod usab uban kanila pinaagi sa mga ilhanan, mga katingalahan, nagkalain-laing mga milagro, ug sa mga gasa sa Espiritu Santo, sumala sa iyang kabubut-on.

Ang Kalibotan nga Umaabot

⁵Kay dili ngadto sa mga anghel gipasakop sa atong Amahan ang umaabot nga kalibotan nga atong gihisgotan. ⁶Dihay nagpamatuod sa usa ka dapit nga nag-ingon, “Unsa ba ang tawo, nga imong gihinumdoman siya, o ang anak sa tawo, nga imong giatiman siya? ⁷Gihimo mo siya sulod sa mubo nga panahon nga mas ubos kaysa mga anghel; gikoronahan mo siya sa himaya ug dungog, ⁸nga gipasakop ang tanang butang ilalom sa iyang mga tiil.” Karon, sa pagpasakop sa tanang butang ngadto kaniya, walay gibilin ang atong Amahan nga dili sakop sa iyang pagdumala. Apan sa pagkakaron, wala pa nato makita nga ang tanan gipasakop ngadto kang Cristo.

⁹Apan atong nakita si Jesus, nga gihimong mas ubos kaysa mga anghel sulod sa mubo nga panahon, nga karon gikoronahan sa himaya ug dungog tungod kay nag-antos siya sa kamatayon, aron pinaagi sa grasya sa atong Amahan matilawan niya ang kamatayon alang sa tanan.

¹⁰Angay lamang nga ang atong Amahan, nga alang kaniya ug pinaagi kaniya naglungtad ang tanang butang, maghingpit sa tigpanguna sa ilang kaluwasan pinaagi sa pag-antos, sa pagdala sa daghang mga anak ngadto sa himaya. ¹¹Ang usa nga nagbalaan ug kadtong gipakabalaan tanan naggikan sa usa ka Amahan. Mao nga dili siya maulaw sa pagtawag kanila nga iyang mga igsoon, ^a a v11 Kadtong gibalaan ni Jesus nakaambit sa iyang Amahan — gipasig-uli sila ngadto sa samang pamilya nga iyang gipanag-iyahan sa kahangtoran. Dili siya maulaw sa pagtawag kanila nga iyang mga igsoon.

¹²nga nag-ingon, “Imantala ko ang imong ngalan ngadto sa akong mga igsoon; awiton ko ang pagdayeg kanimo taliwala sa katilingban.”

¹³Ug usab, “Mosalig ako kaniya.” Ug usab, “Ania ako, ug ang mga anak nga gihatag kanako sa atong Amahan.” ^b b v13 Gilitok ni Jesus kini nga mga pulong gikan sa panagna ni Isaias, nga nagpakita sa iyang kaugalingon uban sa mga anak nga gipiyal kaniya sa atong Amahan — usa ka pamilya, usa ka Amahan.

¹⁴Sanglit ang mga anak nag-ambit sa unod ug dugo, siya usab nakig-ambit niini, aron pinaagi sa kamatayon malaglag niya ang usa nga naghupot sa gahom sa kamatayon—ang yawa, ¹⁵ug aron mahatagan ug kagawasan ang tanan nga, tungod sa kahadlok sa kamatayon, naulipon sa tibuok nilang kinabuhi. ¹⁶Kay sa pagkatinuod dili ang mga anghel ang iyang gitabangan, kondili ang mga kaliwat ni Abraham. ¹⁷Busa kinahanglan nga mahisama siya sa iyang mga igsoon sa tanang paagi, aron mahimo siyang maloloy-on ug matinud-anon nga labawng pari nga nag-alagad sa atong Amahan, nga magwagtang sa mga sala sa katawhan. ¹⁸Sanglit siya mismo nag-antos sa dihang gitintal, makatabang siya niadtong ginatintal.