ଏବ୍ରୀ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ଅତଏବ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ଶୁଣିଅଛୁ, ସେଥିପ୍ରତି ଆହୁରି ଅଧିକ ମନୋଯୋଗ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ନୋହିଲେ ଆମ୍ଭେମାନେ ହୁଏତ ଦୂରକୁ ଭାସି ଯାଇପାରୁ। ²କାରଣ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କଥିତ ବାକ୍ୟ ଯଦି ଦୃଢ଼ ରହିଲା, ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅପରାଧ ଓ ଅନାଜ୍ଞାବହତା ଉଚିତ ପ୍ରତିଫଳ ପାଇଲା, ³ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ଏପରି ମହାନ ପରିତ୍ରାଣକୁ ଅବହେଳା କରୁ, ତେବେ କିପରି ରକ୍ଷା ପାଇବା? ଏହା ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଘୋଷିତ ହେଲା, ପୁଣି ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଦୃଢ଼ୀକୃତ ହେଲା, ⁴ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମଧ୍ୟ ଆପଣା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚିହ୍ନ, ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ, ବିବିଧ ମହତ୍କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦାନ ବିତରଣ ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଲେ।

ଆଗାମୀ ଜଗତ

⁵କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ଆଗାମୀ ଜଗତ ବିଷୟରେ କହୁଅଛୁ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦୂତମାନଙ୍କ ବଶୀଭୂତ କଲେ ନାହିଁ। ⁶ବରଂ କେହି ଜଣେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଅଛି, “ମନୁଷ୍ୟ କଅଣ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ସ୍ମରଣ କର, କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟର ପୁତ୍ର କଅଣ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାର ଯତ୍ନ କର? ⁷ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ନିମନ୍ତେ ଦୂତମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ନ୍ୟୂନ କଲ; ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ମହିମା ଓ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ବିଭୂଷିତ କଲ, ⁸ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ତାହାର ପାଦ ତଳେ ବଶୀଭୂତ କଲ।” ସମସ୍ତ ବିଷୟ ତାହାର ବଶୀଭୂତ କରିବାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କିଛି ହିଁ ତାହାର ଅଧୀନତାର ବାହାରେ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ। ତଥାପି ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହୋଇଥିବା ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖୁ ନାହୁଁ।

⁹କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ, ଯେ ଅଳ୍ପ ସମୟ ନିମନ୍ତେ ଦୂତମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ନ୍ୟୂନୀକୃତ ହୋଇଥିଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମହିମା ଓ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ବିଭୂଷିତ ଦେଖୁଅଛୁ, କାରଣ ସେ ମୃତ୍ୟୁଭୋଗ କଲେ, ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁର ଆସ୍ଵାଦନ କରନ୍ତି।

¹⁰ଯାହାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଓ ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସମସ୍ତ ବିଷୟ ବିଦ୍ୟମାନ, ସେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅନେକ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମହିମା ନିକଟକୁ ଆଣି ସେମାନଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣର ଅଗ୍ରଗାମୀଙ୍କୁ ଦୁଃଖଭୋଗ ଦ୍ଵାରା ସିଦ୍ଧ କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ ଥିଲା। ¹¹ଯେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଏକ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏଥିସକାଶେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରାତା ଓ ଭଗିନୀ ବୋଲି ଡାକିବାକୁ ଲଜ୍ଜା ବୋଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ^a a v11 ଯୀଶୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସହଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତି — ସେ ଅନନ୍ତକାଳ ଯେଉଁ ପରିବାରର ଅଧିକାରୀ, ସେହି ପରିବାର ମଧ୍ୟକୁ ସେମାନେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ଭ୍ରାତା ଓ ଭଗିନୀ ବୋଲି ଡାକିବାକୁ ଲଜ୍ଜା ବୋଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

¹²ସେ କହନ୍ତି, “ମୁଁ ମୋହର ଭ୍ରାତା ଓ ଭଗିନୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ତୁମ୍ଭ ନାମ ଘୋଷଣା କରିବି; ସମାଜ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା ଗାନ କରିବି।”

¹³ପୁଣି ଆଉ ଥରେ, “ମୁଁ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖିବି।” ଆଉ ପୁଣି, “ଦେଖ, ମୁଁ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ ଦେଇଥିବା ସନ୍ତାନମାନେ ଏଠାରେ ଅଛୁ।” ^b b v13 ଯୀଶୁ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‍ବାଣୀରୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହନ୍ତି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିଥିବା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସହିତ ଆପଣାକୁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି — ଏକ ପରିବାର, ଏକ ପିତା।

¹⁴ଅତଏବ ସନ୍ତାନମାନେ ଯେହେତୁ ରକ୍ତ ଓ ମାଂସର ସହଭାଗୀ, ସେଥିପାଇଁ ସେ ମଧ୍ୟ ସେହି ସମାନ ବିଷୟର ସହଭାଗୀ ହେଲେ, ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ଵାରା ସେ ମୃତ୍ୟୁର ଶକ୍ତିଧାରୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶୟତାନକୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ¹⁵ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁଭୟ ହେତୁ ଜୀବନସାରା ଦାସତ୍ଵରେ ଆବଦ୍ଧ ଥିଲେ, ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ¹⁶କାରଣ ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ବଂଶଧରମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ¹⁷ଏଣୁ ସେ ସର୍ବ ବିଷୟରେ ଆପଣା ଭ୍ରାତା ଓ ଭଗିନୀମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ଯେପରି ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସେବାରତ ଏକ କୃପାମୟ ଓ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ମହାଯାଜକ ହୋଇ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି। ¹⁸କାରଣ ସେ ଆପେ ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିଥିବାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଉଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ।