ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟି ସ୍ଥିର କର

ମୋଶା ଆମ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଥିଲେ; ଯୀଶୁ ତାହା ନିର୍ମାଣ କଲେ। ସେଠାରୁ ଲେଖକ ପ୍ରାନ୍ତରର ସେହି ପିଢ଼ିକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର ଶୁଣି ମଧ୍ୟ କଠିନ ହେଲେ, ଓ ତାହା ସିଧାସଳଖ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି: ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାକୁ ଆଜି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ପ୍ରତିଦିନ ପରସ୍ପରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଯେପରି ପାପର ପ୍ରତାରଣାରେ କେହି କଠିନ ନ ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 3।

ଅତଏବ, ହେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଆହ୍ଵାନର ସହଭାଗୀ ପବିତ୍ର ଭ୍ରାତୃଗଣ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ଵୀକାର କରୁଅଛୁ, ସେହି ପ୍ରେରିତ ଓ ମହାଯାଜକ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିବେଚନା କର। ମୋଶା ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମଗ୍ର ଗୃହରେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଥିଲେ, ସେପରି ସେ ଆପଣାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଥିଲେ। ଗୃହ ଅପେକ୍ଷା ଯେପରି ଗୃହର ନିର୍ମାଣକର୍ତ୍ତା ଅଧିକ ସମ୍ମାନର ଯୋଗ୍ୟ, ସେପରି ମୋଶାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଯୀଶୁ ଅନେକ ଅଧିକ ମହିମାର ଯୋଗ୍ୟ ଅଟନ୍ତି। କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୃହ କାହାରି ଦ୍ଵାରା ନିର୍ମିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ନିର୍ମାଣକର୍ତ୍ତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅଟନ୍ତି। ପରେ ଯାହାସବୁ କୁହାଯିବ, ସେଥିର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଥିବା ଜଣେ ସେବକ ଭାବରେ ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମଗ୍ର ଗୃହରେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଆପଣା ଗୃହ ଉପରେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଅଟନ୍ତି। ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ଯେଉଁ ଦୃଢ଼ତା ଓ ଭରସାରେ ଦର୍ପ କରୁଅଛୁ, ତାହା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖୁ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଗୃହ ଅଟୁ।

ଅତଏବ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଯେପରି କହନ୍ତି: “ଆଜି, ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସ୍ଵର ଶୁଣ, a a v7 ଏବ୍ରୀ ପୁସ୍ତକ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଜୀବନ୍ତ ସ୍ଵର ବୋଲି ଗଣ୍ୟ କରେ — ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କଥା କହିଥିଲେ, ସେହି ଆତ୍ମା ଆଜି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିଶ୍ରାମକୁ ଆହ୍ଵାନ କରି କଥା କହୁଅଛନ୍ତି। ପ୍ରାନ୍ତରରେ ପରୀକ୍ଷାର ଦିନରେ ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ ଯେପରି କରିଥିଲ, ସେପରି ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟ କଠିନ କର ନାହିଁ, ସେଠାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କଲେ ଓ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋହର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ସେହି ବଂଶ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ କଲି ଓ କହିଲି, ‘ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ସର୍ବଦା ବିପଥଗାମୀ ହୁଏ, ଆଉ ସେମାନେ ମୋହର ପଥ ଜାଣି ନାହାନ୍ତି।’ ଅତଏବ ମୁଁ ଆପଣା କ୍ରୋଧରେ ଶପଥ କଲି, ‘ସେମାନେ କେବେ ହେଁ ମୋହର ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ।’”

ହେ ଭ୍ରାତୃଗଣ, ସାବଧାନ ହୁଅ, କାଳେ ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ କରାଇଥିବା ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଅବିଶ୍ଵାସୀ ହୃଦୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାରି ନ ଥାଏ। ମାତ୍ର, “ଆଜି” ବୋଲି ଯେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁହାଯାଏ, ସେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ପରସ୍ପରକୁ ଉତ୍ସାହ ଦିଅ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ପାପର ପ୍ରବଞ୍ଚନା ଦ୍ଵାରା କଠିନ ନ ହୁଏ। କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଦୃଢ଼ତା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟରେ ଅଟଳ ରଖୁ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହଭାଗୀ ହୋଇଅଛୁ। ଯେପରି କୁହାଯାଏ: “ଆଜି, ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସ୍ଵର ଶୁଣ, ତେବେ ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ ଯେପରି କରିଥିଲ, ସେପରି ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟ କଠିନ କର ନାହିଁ।”

କିଏ ଶୁଣି ବିଦ୍ରୋହ କଲେ? ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ମିସରରୁ ବାହାରି ଆସିଥିବା ସମସ୍ତେ କʼଣ ନ ଥିଲେ? ପୁଣି, ସେ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାହା ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ କଲେ? ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରିଥିଲେ ଓ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଶବ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କʼଣ ନୁହେଁ? ଆଉ, ଯେଉଁମାନେ ଅବାଧ୍ୟ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିନା ଆଉ କାହା ବିଷୟରେ ସେ ଶପଥ କଲେ ଯେ ସେମାନେ କେବେ ହେଁ ତାହାଙ୍କ ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ? ଅତଏବ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେଖୁଅଛୁ ଯେ ଅବିଶ୍ଵାସ ହେତୁ ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ।