Saiki wis dicithak

Ibrani 3 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Delengen Gusti Yesus kanthi Mantep

Musa setya ana ing padalemane Rama kita; Yesus sing mbangun padaleman iku. Saka kono panulis ngutip turunan ing ara-ara samun sing krungu swara iku nanging tetep mangkotake atine, lan langsung ngetrapake: padha nyengkuyunga siji lan sijine saben dina, salawase isih diarani dina iki, supaya ora ana sing atine dadi wangkot marga saka cidraning dosa.

Pasal 3.

Mulane, para sadulur suci kang padha nampa panguwuh saka swarga, gatekna Gusti Yesus, Rasul lan Imam Agung kang kita akoni. Panjenengane setya marang kang milih Panjenengane, kaya Musa uga setya ana ing sakabehe padalemane Rama kita. Gusti Yesus pantes nampa kamulyan kang luwih gedhe tinimbang Musa, kaya kang mbangun omah iku pantes nampa pakurmatan kang luwih gedhe tinimbang omahe dhewe. Awit saben omah iku ana kang mbangun, nanging kang nitahake samubarang kabeh iku Rama kita. Musa iku setya ana ing sakabehe padalemane Rama kita, minangka abdi kang nekseni marang apa kang bakal kapangandikakake ing tembe. Nanging Sang Kristus, minangka Putra, setya ngreksa padalemane. Lan kita iki padalemane, yen kita padha ngukuhi kayakinan lan pangarep-arep kang dadi pammegah kita.

Mulane, kaya pangandikane Sang Roh Suci: “Ing dina iki, manawa kowe padha krungu swaraKu, a a v7 Kitab Ibrani nganggep Kitab Suci minangka swarane Sang Roh Suci kang gesang — Roh kang padha dhingin ngandika lumantar para nabi saiki ngandika marang kita ing dina iki, nimbali kita lumebu ing palereman kagungane Rama kita. aja padha mangkotake atimu kaya nalika kowe padha mbalela, ing dina pamiwiting ana ing ara-ara samun, nalika para leluhurmu padha nyoba Aku lan padha ndeleng pakaryanKu patang puluh taun lawase. Mulane Aku banjur duka marang golongan iku, sarta Aku ngandika, ‘Atine padha tansah nasar, lan ora padha wanuh marang dalan-dalanKu.’ Mulane Aku supata sajroning bebenduKu, ‘Wong-wong iku ora bakal lumebu ing palerenanKu.’”

He para sadulur, padha ngati-atia, aja nganti ana ing antaramu kang duwe ati ala lan ora ngandel, kang nyingkur saka Rama kang gesang. Nanging padha elinga-ingetana saben dina, sajrone isih diarani “dina iki,” supaya aja ana ing antaramu kang dadi wangkot marga saka panggodhaning dosa. Awit kita wis padha tunggal karo Sang Kristus, yen kita nyata-nyata ngukuhi kayakinan kita kang wiwitan iku nganti tekan pungkasan. Kaya kang wis kapangandikakake: “Ing dina iki, manawa kowe padha krungu swaraKu, aja padha mangkotake atimu kaya nalika kowe padha mbalela.”

Sapa kang padha krungu banjur mbalela? Apa dudu kabeh wong kang padha metu saka tanah Mesir lumantar Musa? Marang sapa Panjenengane duka patang puluh taun lawase? Apa dudu marang wong-wong kang padha nglakoni dosa, kang jisime padha gumlethak ana ing ara-ara samun? Marang sapa Panjenengane supaos manawa wong-wong iku ora bakal padha lumebu ing paleremane, kajaba marang wong-wong kang padha mbangkang? Dadi kita padha sumurup, yen wong-wong iku ora bisa padha lumebu marga saka anggone ora padha pracaya.