پنهنجي نظر يسوع تي ٽڪايو

موسيٰ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ وفادار هو؛ يسوع اهو گهر اڏيو. هتان ليکڪ بيابان واري نسل جو حوالو ڏئي ٿو جن آواز ٻڌو ۽ پوءِ به دليون سخت ڪيون، ۽ ان کي سڌو لاڳو ڪري ٿو: هڪ ٻئي کي روزانو همٿايو، جيستائين اڃا اڄ سڏجي ٿو، ته جيئن ڪو به گناهه جي دوکي سان سخت دل نه ٿئي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 7–11

باب 3.

تنهنڪري اي پاڪ ڀائرو، اوهان جيڪي آسمان جي سڏ ۾ ڀاڱي ڀائيوار آهيو، يسوع تي غور ڪريو، جنهن کي اسين رسول ۽ سردار ڪاهن ڪري مڃيون ٿا. جنهن کيس مقرر ڪيو هو، تنهن جو هو وفادار هو، جيئن موسيٰ بہ اسان جي پيءُ جي سڄي گھر ۾ وفادار هو. جيئن گھر ٺاهيندڙ کي پاڻ گھر کان وڌيڪ عزت ملڻ گھرجي، تيئن يسوع موسيٰ کان گھڻو وڌيڪ جلوي جو لائق آهي. ڇاڪاڻ تہ هر گھر کي ڪو نہ ڪو ٺاهي ٿو، پر سڀني شين جو ٺاهيندڙ اسان جو پيءُ آهي. موسيٰ اسان جي پيءُ جي سڄي گھر ۾ نوڪر ٿي وفادار رهيو، جيڪو انهن ڳالهين جي شاهدي ڏيندو هو جيڪي پوءِ چيون وينديون. پر مسيح فرزند ٿي پنهنجي گھر تي وفادار آهي. جيڪڏهن اسين پنهنجي ڀروسي ۽ اميد تي، جنهن تي فخر ٿا ڪريون، پڪيءَ ريت قائم رهون تہ اسين سندس گھر آهيون.

تنهنڪري جيئن پاڪ روح ٿو چوي تہ ”اڄ جيڪڏهن اوهين سندس آواز ٻڌو، ^a پنهنجيون دلون سخت نہ ڪريو، جيئن اوهان بغاوت ۾، بيابان ۾ آزمائش جي ڏينهن ڪيو هو، جتي اوهان جي ابن ڏاڏن مون کي آزمايو ۽ چاليهن ورهين تائين منهنجا ڪم ڏٺا. انهيءَ ڪري مون کي انهيءَ نسل تي ڪاوڙ آئي، ۽ مون چيو تہ ’سندن دلون هميشه ڀٽڪنديون رهن ٿيون، ۽ هنن منهنجون واٽون نہ ڄاتيون آهن.‘ تنهنڪري مون پنهنجي ڪاوڙ ۾ قسم کاڌو تہ ’اهي ڪڏهن بہ منهنجي آرام ۾ داخل نہ ٿيندا.‘“

ڀائرو، خبردار رهو تہ اوهان مان ڪنهن ۾ بہ اهڙي بڇڙي ۽ ايمان کان خالي دل نہ هجي، جيڪا جيئري پيءُ کان ڦري وڃي. پر جيستائين اهو ”اڄ“ سڏجي ٿو، تيستائين هر ڏينهن هڪٻئي کي همٿ ڏيندا رهو، متان اوهان مان ڪو گناهه جي فريب سبب سخت ٿي وڃي. ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن اسين پنهنجي پهرين ڀروسي کي آخر تائين سچ پچ پڪو جھليو رکون تہ اسين مسيح ۾ ڀاڱي ڀائيوار ٿيا آهيون. جيئن چيو ويو آهي تہ ”اڄ جيڪڏهن اوهين سندس آواز ٻڌو، تہ پنهنجيون دلون سخت نہ ڪريو، جيئن بغاوت ڪرڻ وقت ڪيو هو.“

ڪنهن ٻڌو ۽ بغاوت ڪئي؟ ڇا اهي سڀ نہ هئا جيڪي موسيٰ جي وسيلي مصر مان نڪتا هئا؟ چاليهن ورهين تائين ڪنهن سان ناراض رهيو؟ ڇا انهن سان نہ، جن گناهه ڪيو ۽ جن جا لاش بيابان ۾ ڪري پيا؟ ڪنهن لاءِ قسم کاڌائين تہ اهي سندس آرام ۾ ڪڏهن بہ داخل نہ ٿيندا، سواءِ انهن جي جن نافرماني ڪئي؟ تنهنڪري اسين ڏسون ٿا تہ اهي ايمان نہ هجڻ سبب داخل نہ ٿي سگھيا.