Huwag Palayong Maanod
Yamang ang darating na sanlibutan ay ipinagkatiwala hindi sa mga anghel kundi sa mga tao, at yamang ang mga anak ay may bahagi sa laman at dugo, nagkatawang-laman din ang Anak, upang durugin ang kapangyarihan ng kamatayan at palayain ang mga naging bihag habambuhay dahil sa takot sa pagkamatay. Sinubok siya mismo, kaya't tinutulungan niya ang mga sinusubok.
2 1Kaya't kailangan nating pag-ibayuhin ang pansin sa mga narinig natin, baka tayo'y maanod palayo. 2Sapagkat kung ang salitang ipinahayag sa pamamagitan ng mga anghel ay nanatiling matatag, at ang bawat kamalian at pagsuway ay tumanggap ng nararapat na kabayaran, 3paano tayo makatatakas kung babalewalain natin ang gayong kadakilang kaligtasan? Unang ipinahayag ng Panginoon, ito'y pinatotohanan sa atin ng mga nakarinig sa kanya, 4samantalang ang ating Ama naman ay nagpatotoo ring kasama nila sa pamamagitan ng mga tanda, mga kababalaghan, sari-saring himala, at mga kaloob ng Espiritu Santo, ayon sa kanyang kalooban.
Ang Daigdig na Darating
5Sapagkat hindi sa mga anghel ipinasakop ng ating Ama ang daigdig na darating na siya nating pinag-uusapan. 6May isang nagpatotoo sa isang dako, "Ano ba ang tao, na siya'y inaalaala mo, o ang anak ng tao, na siya'y iyong kinakalinga? 7Ginawa mo siyang mababa nang kaunti kaysa sa mga anghel sa maikling panahon; pinutungan mo siya ng kaluwalhatian at karangalan, 8inilagay ang lahat ng bagay sa pagkasakop sa ilalim ng kanyang mga paa." At sa pagpapasakop ng lahat ng bagay sa kanya, walang iniwan ang ating Ama na hindi nasa ilalim ng kanyang kapangyarihan. Gayunman, sa kasalukuyan ay hindi pa natin nakikitang nasasakop sa kanya ang lahat ng bagay kay Cristo.
9Ngunit nakikita natin si Jesus, na ginawang mababa nang kaunti kaysa sa mga anghel sa maikling panahon, na ngayo'y pinutungan ng kaluwalhatian at karangalan sapagkat nagtiis siya ng kamatayan, upang sa biyaya ng ating Ama ay malasap niya ang kamatayan para sa lahat.
10Nararapat lamang na ang ating Ama, na siyang pinaglalayunan at pinagmumulan ng lahat ng bagay, ay gawing ganap ang tagapanguna ng kanilang kaligtasan sa pamamagitan ng pagdurusa, upang madala ang maraming anak sa kaluwalhatian. 11Ang nagpapabanal at ang mga pinababanal ay pawang nagmumula sa isang Ama. Kaya't hindi siya nahihiyang tawagin silang mga kapatid, a a v11 Ang mga pinababanal ni Jesus ay kabahagi sa kanyang Ama — sila'y ibinabalik sa iisang pamilyang walang hanggang kinabibilangan niya. Hindi siya nahihiyang tawagin silang kanyang mga kapatid.
12sa pagsasabing, "Ipahahayag ko ang iyong pangalan sa aking mga kapatid; aawit ako ng iyong papuri sa gitna ng kapulungan."
13At muli, "Magtitiwala ako sa kanya." At muli, "Narito ako, at ang mga anak na ibinigay sa akin ng ating Ama." b b v13 Binibigkas ni Jesus ang mga salitang ito mula sa propesiya ni Isaias, na inihaharap ang kanyang sarili kasama ang mga anak na ipinagkatiwala sa kanya ng ating Ama — iisang pamilya, iisang Ama.
14Yamang ang mga anak ay may bahagi sa laman at dugo, siya nama'y nakibahagi rin nito, upang sa pamamagitan ng kamatayan ay lipulin niya ang may hawak ng kapangyarihan ng kamatayan—ang diyablo, 15at palayain ang lahat ng dahil sa takot sa kamatayan ay naging alipin sa buong buhay nila. 16Sapagkat tiyak na hindi mga anghel ang kanyang tinutulungan, kundi ang mga inapo ni Abraham. 17Kaya't kinailangan niyang maging katulad ng kanyang mga kapatid sa lahat ng bagay, upang maging isang maawain at tapat na dakilang saserdote na naglilingkod sa ating Ama, na naglilinis ng mga kasalanan ng bayan. 18Sapagkat siya mismo'y nagtiis nang tuksuhin, kaya't matutulungan niya ang mga tinutukso.
