Hebreo 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Koa tsy maintsy mitandrina fatratra kokoa ny zavatra renintsika isika, fandrao mivily lasa. ²Fa raha nijoro ny teny nolazaina tamin’ny alalan’ny anjely, ary ny fahadisoana sy ny tsy fankatoavana rehetra dia nahazo ny sazy mety, ³ahoana no hahafahantsika handositra, raha tsy miraharaha famonjena lehibe toy izany isika? Ny Tompo no nanambara izany tamin’ny voalohany, ary nohamafisin’ireo nandre Azy tamintsika, ⁴ary i Raintsika koa dia nanao vavolombelona niaraka tamin’izy ireo tamin’ny famantarana sy ny fahagagana sy ny asa mahery samihafa ary ny fizarana ny Fanahy Masina, araka ny sitrapony.

Ny Tontolo Ho Avy

⁵Fa tsy ny anjely no nanambanan’i Raintsika ny tontolo ho avy izay resahintsika. ⁶Nisy olona nanao vavolombelona tany amin’ny toerana iray hoe: «Inona moa ny olona, no tsaroanao azy, na ny zanak’olona, no vangianao? ⁷Nataonao ambany kely noho ny anjely vetivety izy; nosatrohanao voninahitra sy haja izy, ⁸ary nataonao eo ambanin’ny tongony ny zavatra rehetra.» Ary satria nanambany ny zavatra rehetra taminy i Raintsika, dia tsy nisy navelany tsy ho eo ambanin’ny fahefany. Kanefa ankehitriny dia mbola tsy hitantsika ho eo ambanin’i Kristy ny zavatra rehetra.

⁹Fa i Jesosy kosa no hitantsika, izay nampietrena kely noho ny anjely vetivety, ary ankehitriny dia misatro-boninahitra sy haja noho ny nijaliany ho faty, mba hanandramany ny fahafatesana ho an’ny olona rehetra amin’ny fahasoavan’i Raintsika.

¹⁰Fa nety ny nahatanteraka ny Mpisava lalan’ny famonjena azy ireo tamin’ny alalan’ny fijaliana, avy amin’i Raintsika, Izay ho Azy sy amin’ny alalany no misy ny zavatra rehetra, raha mitondra zanaka maro ho amin’ny voninahitra Izy. ¹¹Fa ny Mpanamasina sy ireo nohamasinina dia avy amin’ny Ray iray avokoa. Noho izany dia tsy menatra miantso azy ireo ho mpirahalahy sy mpirahavavy Izy, ^a a v11 Ireo ataon’i Jesosy masina dia miara-manana ny Rainy — naverina ho ao amin’ny fianakaviana iray ihany izay anaovany mandrakizay izy ireo. Tsy menatra miantso azy ireo ho mpirahalahy sy mpirahavavy Izy.

¹²ka hoy Izy: «Hambarako amin’ny mpirahalahy sy mpirahavavy ny anaranao; hihirako ny fiderana Anao eo afovoan’ny fiangonana.»

¹³Ary indray: «Hatoky Azy aho.» Ary indray: «Indro aho sy ny zanaka nomen’i Raintsika Ahy.» ^b b v13 Mitondra ireto teny avy amin’ny faminanian’i Isaia i Jesosy, ary manolotra ny Tenany miaraka amin’ireo zanaka natolotr’i Raintsika Azy — fianakaviana iray, Ray iray.

¹⁴Koa satria mitovy nofo sy ra ny zanaka, dia nandray izany koa Izy, mba hanafoana, amin’ny alalan’ny fahafatesana, ilay manana ny herin’ny fahafatesana, dia ny devoly, ¹⁵ary hanafaka ireo rehetra izay nandevozina nandritra ny androm-piainany manontolo noho ny tahotra ny fahafatesana. ¹⁶Fa marina tokoa fa tsy ny anjely no vonjeny, fa ny taranak’i Abrahama. ¹⁷Noho izany dia tsy maintsy tonga tahaka ny mpirahalahy sy mpirahavavy Izy amin’ny zavatra rehetra, mba ho mpisorona lehibe mamindra fo sy mahatoky manompo an’i Raintsika, ka manafoana ny fahotan’ny vahoaka. ¹⁸Fa satria Izy tenany nijaly rehefa nalaina fanahy, dia mahavonjy ireo alaina fanahy Izy.