List do Hebrajczyków 1

1 ¹Dawno temu, wielokrotnie i na wiele sposobów, nasz Ojciec niebieski przemawiał do naszych przodków przez proroków. ²Lecz w tych dniach ostatecznych przemówił do nas przez swojego Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego i przez którego stworzył wszechświat. ³Syn jest blaskiem chwały naszego Ojca, dokładnym obrazem jego istoty, podtrzymującym wszystko swoim potężnym słowem. Po oczyszczeniu z grzechów zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach. ⁴Stał się o tyle większy od aniołów, o ile odziedziczone przez niego imię jest większe od ich imienia.

⁵Bo do którego z aniołów kiedykolwiek powiedział nasz Ojciec: „Ty jesteś moim Synem; dzisiaj stałem się twoim Ojcem”? Albo znowu: „Ja będę jego Ojcem, a on będzie moim Synem”? ^a a v5 Nasz Ojciec wypowiada tu słowa dwóch obietnic Starego Testamentu — Psalmu 2 i obietnicy danej Dawidowi — a Nowy Testament pokazuje, że osiągają one swoją pełnię w Jezusie, wiecznym Synu.

Wysoko ponad aniołami

⁶I znowu, gdy wprowadza pierworodnego na świat, mówi: „Niech wszyscy moi aniołowie oddadzą mu pokłon. ⁷O aniołach mówi: „On czyni swoich aniołów wiatrami, a swoje sługi płomieniami ognia”.

⁸Lecz o Synu mówi: „Twój tron, o Boże, trwa na wieki wieków, a berło sprawiedliwości jest berłem twojego królestwa. ^b b v8 W tym cytacie ze Starego Testamentu nasz Ojciec zwraca się do Syna i nazywa go Bogiem — to najwyraźniejsze w Biblii wyznanie, że Syn ma udział w Boskiej tożsamości samego Ojca. ⁹Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość; dlatego nasz Ojciec, twój Ojciec, namaścił cię olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy”.

¹⁰Oraz: „Na początku, Panie, założyłeś fundamenty ziemi, a niebiosa są dziełem twoich rąk. ^c c v10 Ojciec zwraca się tu do Syna jako do Pana, nazywając go tym, który założył fundament ziemi. Stwórcze dzieło Syna, wymienione w wierszu 2, jest teraz wymienione przez samego Ojca. ¹¹One przeminą, ale ty pozostaniesz; wszystkie zużyją się jak szata. ¹²Zwiniesz je jak płaszcz; jak szata zostaną zmienione. Ty zaś jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą”.

¹³Lecz do którego z aniołów kiedykolwiek powiedział nasz Ojciec: „Zasiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy”?”

¹⁴Czy nie wszyscy aniołowie są duchami służebnymi, posłanymi, aby służyć tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie?