زمونږ پلار وفرمائيلى دى
يو ژور وعظ چې مسيح د فرښتو، د موسىٰ، او د زړې کاهنۍ نه برتر ښائي—هغه لوى سردار کاهن چې زمونږ د پلار په طرف لاره پرانيزي.
1 1پخوا زمانو کښې زمونږ آسمانى پلار په ډېرو وختونو او په ډېرو طريقو زمونږ مشرانو ته د نبيانو په وسيله خبرې وفرمائيلې. 2خو په دې آخرى ورځو کښې هغۀ د خپل زوئ په وسيله مونږ ته خبرې وفرمائيلې، چې هغۀ د ټولو شيانو وارث وټاکلو، او د هغۀ په وسيله يې ټول کائنات پېدا کړو. 3زوئ د زمونږ پلار د جلال رڼا دے، د هغۀ د ذات بالکل عکس دے، چې په خپل قوى کلام ټول شيان قائم ساتى. کله چې يې ګناهونه پاک کړل، نو هغه په اوچت ځائ د عظمت ښى لاس ته کښېناستو. 4هغه د فرښتو نه هومره لوئ شو څومره چې د هغۀ ميراثى نوم د هغوئ د نوم نه لوئ دے.
5ځکه چې زمونږ پلار هيڅکله کومې فرښتې ته دا خبره وفرمائيلې، ”تۀ زما زوئ يې؛ نن زۀ ستا پلار شوے يم“؟ او يا بيا، ”زۀ به د هغۀ پلار شم، او هغه به زما زوئ وى“؟ a a v5 زمونږ پلار دلته د زړې لوظنامې د دوو وعدو خبرې کوى — زبور ۲ او داؤد ته شوې وعده — او نوې لوظنامه ښائى چې دا په عيسىٰ، ابدى زوئ کښې خپلې بشپړتيا ته رسيږى.
د فرښتو نه ډېر پورته
6او بيا، کله چې هغه مشر زوئ دُنيا ته راولى، نو فرمائى، ”زما ټولې فرښتې دې د هغۀ عبادت وکړى.“ 7د فرښتو په حقله فرمائى، ”هغه خپلې فرښتې بادونه جوړوى، او خپل خادمان د اور لمبې.“
8خو د زوئ په حقله فرمائى، ”اے خُدايه، ستا تخت د تل دپاره دے، او د صداقت امسا ستا د بادشاهۍ امسا ده. b b v8 په دې د زړې لوظنامې حواله کښې، زمونږ پلار زوئ ته خطاب کوى او هغۀ ته خُدائ وائى — دا د کتاب مقدس تر ټولو واضح اعلان دے چې زوئ د پلار په خدائى ذات کښې شريک دے. 9تا د صداقت سره مينه کړې او د بدۍ نه نفرت دې کړے دے؛ ځکه زمونږ پلار، ستا پلار، ستا د ملګرو نه زيات تۀ د خوشحالۍ په تيلو مسح کړے يې.“
10او، ”اے مالِکه، په شروع کښې تا د زمکې بنياد کېښودو، او آسمانونه ستا د لاسونو کار دى. c c v10 پلار دلته زوئ ته د مالِک په نامه خطاب کوى، او هغه د هغه چا په توګه بيانوى چا چې د زمکې بنياد کېښودو. د زوئ تخليقى کار، چې په آيت ۲ کښې ذکر شوے وو، اوس پخپله پلار بيانوى. 11هغه به تباه شى، خو تۀ به پاتې يې؛ دا ټول به د کپړې په شان زاړۀ شى. 12تۀ به دا د چادر په شان ونغاړې؛ د کپړې په شان به بدل شى. خو تۀ هم هغه يې، او ستا کالونه به هيڅکله ختم نۀ شى.“
13خو زمونږ پلار هيڅکله کومې فرښتې ته دا خبره وفرمائيلې، ”زما ښى لاس ته کښېنه، ترڅو چې زۀ ستا دښمنان ستا د پښو تختک جوړ کړم“؟
14آيا ټولې فرښتې خدمتګار روحونه نۀ دى، چې د هغو کسانو د خدمت دپاره لېږلى شوى دى چې د خلاصون وارثان کېدونکى دى؟