எபிரெயர் 1

1 ¹பூர்வகாலத்தில், பலமுறையாகவும் பலவிதமாகவும், எங்கள் பரமபிதா தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாய் எங்கள் முன்னோர்களோடு பேசினார். ²ஆனால் இந்த இறுதி நாட்களில் அவர் தமது குமாரன் மூலமாய் நம்மோடு பேசினார்; அவரை எல்லாவற்றிற்கும் சுதந்தரவாளியாக நியமித்தார், அவர் மூலமாகவே பிரபஞ்சத்தையும் உண்டாக்கினார். ³குமாரன் எங்கள் பிதாவின் மகிமையின் பிரகாசமும், அவருடைய தன்மையின் அச்சொத்த சாயலுமாய் இருக்கிறார்; தமது வல்லமையுள்ள வார்த்தையினால் எல்லாவற்றையும் தாங்கிக்கொண்டிருக்கிறார். பாவங்களை நீக்கி சுத்திகரித்தபின், உன்னதத்திலுள்ள மகத்துவமுள்ளவரின் வலதுபாரிசத்தில் உட்கார்ந்தார். ⁴அவர் சுதந்தரித்த நாமம் தூதர்களுடைய நாமத்தைவிட எவ்வளவு மேன்மையானதோ, அந்த அளவு அவர் தூதர்களைவிட மேன்மையுள்ளவரானார்.

⁵ஏனெனில், “நீர் என் குமாரன், இன்று நான் உமக்குப் பிதாவானேன்” என்று தூதர்களில் யாருக்காவது எங்கள் பிதா எப்போதாவது சொன்னாரா? அல்லது மறுபடியும், “நான் அவருக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், அவர் எனக்குக் குமாரனாயிருப்பார்” என்று சொன்னாரா? ^a a v5 எங்கள் பிதா இங்கே பழைய ஏற்பாட்டின் இரண்டு வாக்குத்தத்தங்களின் வார்த்தைகளைப் பேசுகிறார் — சங்கீதம் 2 மற்றும் தாவீதுக்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தம் — புதிய ஏற்பாடு இவை நித்திய குமாரனாகிய இயேசுவில் தங்கள் நிறைவை அடைகின்றன என்று காண்பிக்கிறது.

தூதர்களுக்கும் மேலாக உயர்ந்தவர்

⁶மேலும், அவர் தமது முதற்பேறானவரை உலகத்திற்குள் கொண்டுவரும்போது, “தேவனுடைய தூதர்கள் யாவரும் அவரைத் தொழுதுகொள்வார்களாக” என்று சொல்லுகிறார். ⁷தூதர்களைக்குறித்து அவர் சொல்லுகிறதாவது, “தமது தூதர்களைக் காற்றுகளாகவும், தமது ஊழியக்காரர்களை அக்கினிஜுவாலைகளாகவும் செய்கிறார்” என்பதே.

⁸ஆனால் குமாரனைக்குறித்து அவர் சொல்லுகிறதாவது, “தேவனே, உம்முடைய சிங்காசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது, உம்முடைய ராஜ்யத்தின் செங்கோல் நீதியின் செங்கோலாயிருக்கிறது. ^b b v8 இந்தப் பழைய ஏற்பாட்டு மேற்கோளில், எங்கள் பிதா குமாரனை நோக்கிப் பேசி, அவரைத் தேவன் என்று அழைக்கிறார் — குமாரன் பிதாவின் சொந்த தெய்வீக அடையாளத்தில் பங்குகொள்கிறார் என்பதற்கு வேதாகமத்தின் மிகத் தெளிவான அறிக்கை இதுவே. ⁹நீர் நீதியை நேசித்து, அக்கிரமத்தை வெறுத்தீர்; ஆகையால், தேவனாகிய எங்கள் பிதா, உம்முடைய பிதா, உம்முடைய தோழர்களைவிட மேலாக உம்மைக் களிப்பின் தைலத்தால் அபிஷேகம்பண்ணினார்” என்பதே.

¹⁰மேலும், “ஆண்டவரே, ஆதியிலே நீர் பூமியின் அஸ்திபாரங்களை போட்டீர், வானங்கள் உம்முடைய கரங்களின் கிரியைகளாயிருக்கிறது. ^c c v10 பிதா இங்கே குமாரனை ஆண்டவர் என்று விளித்து, பூமியின் அஸ்திபாரத்தை போட்டவர் அவரே என்று அவரைப் பெயரிட்டு அழைக்கிறார். இரண்டாம் வசனத்தில் குறிக்கப்பட்ட குமாரனுடைய படைப்பின் கிரியை, இப்போது பிதாவினாலேயே பெயரிட்டு அறிவிக்கப்படுகிறது. ¹¹அவைகள் அழிந்துபோகும், ஆனால் நீர் நிலைத்திருப்பீர்; அவைகள் யாவும் ஒரு வஸ்திரத்தைப்போல் பழையதாய்ப் போகும். ¹²ஒரு அங்கியைப்போல் அவைகளைச் சுருட்டிவைப்பீர்; ஒரு வஸ்திரத்தைப்போல் அவைகள் மாற்றப்படும். ஆனால் நீர் மாறாதவராயிருக்கிறீர், உம்முடைய ஆண்டுகள் ஒருபோதும் முடிவடையாது” என்பதே.

¹³ஆனால், “நான் உம்முடைய சத்துருக்களை உம்முடைய பாதத்தின் பாதபடியாக்கிப் போடும்வரைக்கும், நீர் என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும்” என்று தூதர்களில் யாருக்காவது எங்கள் பிதா எப்போதாவது சொன்னாரா?

¹⁴தூதர்கள் யாவரும் பணிசெய்யும் ஆவிகள் அல்லவா, இரட்சிப்பைச் சுதந்தரிக்கப்போகிறவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யும்படி அனுப்பப்பட்டவர்கள் அல்லவா?