എബ്രായർ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹പണ്ട്, പല കാലങ്ങളിലും പല വിധങ്ങളിലും, നമ്മുടെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ് പ്രവാചകന്മാർ മുഖാന്തരം നമ്മുടെ പൂർവികരോട് അരുളിച്ചെയ്തു. ²എന്നാൽ ഈ അന്ത്യനാളുകളിൽ, സകലത്തിന്റെയും അവകാശിയായി താൻ നിയമിച്ചവനും താൻ മുഖാന്തരം പ്രപഞ്ചത്തെ നിർമിച്ചവനുമായ തന്റെ പുത്രൻ മുഖാന്തരം അവിടുന്ന് നമ്മോട് അരുളിച്ചെയ്തു. ³പുത്രൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ പ്രഭയും അവിടുത്തെ സത്തയുടെ യഥാർഥ പ്രതിരൂപവും ആകുന്നു; തന്റെ ശക്തമായ വചനത്താൽ അവിടുന്ന് സകലത്തെയും താങ്ങിനിർത്തുന്നു. പാപങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം, അവിടുന്ന് ഉന്നതത്തിലുള്ള മഹിമയുടെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായി. ⁴താൻ അവകാശമായി പ്രാപിച്ച നാമം അവരുടേതിനെക്കാൾ എത്രത്തോളം ശ്രേഷ്ഠമോ അത്രത്തോളം അവിടുന്ന് ദൂതന്മാരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായിത്തീർന്നു.

⁵ദൂതന്മാരിൽ ആരോടെങ്കിലും നമ്മുടെ പിതാവ് എപ്പോഴെങ്കിലും, “അങ്ങ് എന്റെ പുത്രൻ; ഇന്ന് ഞാൻ അങ്ങയുടെ പിതാവായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു” എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? അല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും, “ഞാൻ അവിടുത്തെ പിതാവായിരിക്കും, അവിടുന്ന് എന്റെ പുത്രനായിരിക്കും” എന്നും അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? ^a a v5 ഇവിടെ നമ്മുടെ പിതാവ് പഴയനിയമത്തിലെ രണ്ട് വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ — സങ്കീർത്തനം 2-ന്റെയും ദാവീദിനോടുള്ള വാഗ്ദാനത്തിന്റെയും — വചനങ്ങൾ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; അവ അനശ്വരപുത്രനായ യേശുവിൽ തങ്ങളുടെ പൂർണത പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന് പുതിയനിയമം കാണിക്കുന്നു.

ദൂതന്മാരെക്കാൾ അത്യുന്നതൻ

⁶വീണ്ടും, ആദ്യജാതനെ ലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “എന്റെ സകല ദൂതന്മാരും അവിടുത്തെ ആരാധിക്കട്ടെ. ⁷ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “അവിടുന്ന് തന്റെ ദൂതന്മാരെ കാറ്റുകളും തന്റെ ശുശ്രൂഷകരെ അഗ്നിജ്വാലകളുമാക്കുന്നു.”

⁸എന്നാൽ പുത്രനെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ സിംഹാസനം എന്നെന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു; നീതിയുടെ ചെങ്കോൽ അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിന്റെ ചെങ്കോൽ ആകുന്നു. ^b b v8 ഈ പഴയനിയമ ഉദ്ധരണിയിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് പുത്രനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് അവിടുത്തെ ദൈവം എന്ന് വിളിക്കുന്നു — പുത്രൻ പിതാവിന്റെതന്നെ ദിവ്യ സ്വത്വം പങ്കിടുന്നു എന്നതിന്റെ ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ഏറ്റുപറച്ചിൽ ഇതാകുന്നു. ⁹അങ്ങ് നീതിയെ സ്നേഹിക്കുകയും ദുഷ്ടതയെ ദ്വേഷിക്കുകയും ചെയ്തു; അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവ്, അങ്ങയുടെ പിതാവ്, അങ്ങയുടെ കൂട്ടാളികൾക്കുമീതെ ആനന്ദതൈലംകൊണ്ട് അങ്ങയെ അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”

¹⁰പിന്നെയും, “കർത്താവേ, ആദിയിൽ അങ്ങ് ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ഇട്ടു; ആകാശങ്ങൾ അങ്ങയുടെ കരങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിയാകുന്നു. ^c c v10 ഇവിടെ പിതാവ് പുത്രനെ കർത്താവ് എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനമിട്ടവനായി അവിടുത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. 2-ആം വാക്യത്തിൽ പറഞ്ഞ പുത്രന്റെ സൃഷ്ടികർമം ഇപ്പോൾ പിതാവുതന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ¹¹അവ നശിച്ചുപോകും, എന്നാൽ അങ്ങ് നിലനിൽക്കുന്നു; അവയെല്ലാം ഒരു വസ്ത്രംപോലെ പഴകിപ്പോകും. ¹²ഒരു മേലങ്കിപോലെ അങ്ങ് അവയെ ചുരുട്ടും; ഒരു വസ്ത്രംപോലെ അവ മാറ്റപ്പെടും. എന്നാൽ അങ്ങ് മാറ്റമില്ലാത്തവൻ, അങ്ങയുടെ വർഷങ്ങൾ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുകയുമില്ല.”

¹³എന്നാൽ ദൂതന്മാരിൽ ആരോടെങ്കിലും നമ്മുടെ പിതാവ് എപ്പോഴെങ്കിലും, “അങ്ങയുടെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ അങ്ങയുടെ പാദങ്ങൾക്ക് പാദപീഠമാക്കുവോളം അങ്ങ് എന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരിക്കുക” എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?”

¹⁴ദൂതന്മാരെല്ലാവരും രക്ഷ അവകാശമാക്കാനിരിക്കുന്നവരെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ട ശുശ്രൂഷാത്മാക്കൾ അല്ലയോ?