اسان جي پيءُ ڳالهايو آهي

هڪ گهرو وعظ جيڪو ڏيکاري ٿو ته مسيح ملائڪن کان، موسيٰ کان ۽ پراڻي ڪهانت کان اعليٰ آهي—اهو عظيم سردار ڪاهن جيڪو اسان جي پيءُ ڏانهن رستو کولي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 5–13

باب 1.

گهڻو اڳ، ڪيترن ئي موقعن تي ۽ ڪيترن ئي نمونن سان، اسان جي ابن ڏاڏن سان اسان جو آسمان وارو پيءُ نبين جي وسيلي ڳالهايو. پر انهن آخري ڏينهن ۾ هن اسان سان پنهنجي فرزند جي وسيلي ڳالهايو، جنهن کي هن سڀني شين جو وارث مقرر ڪيو ۽ جنهن جي وسيلي هن ڪائنات جوڙي. فرزند اسان جي پيءُ جي جلوي جي چمڪ آهي، سندس ذات جو هوبہو عڪس آهي، ۽ پنهنجي قدرت واري ڪلام سان سڀني شين کي سنڀالي ٿو. گناهن جي صفائي ڪرڻ کان پوءِ هو مٿانهين ۾ عظمت واري جي ساڄي هٿ تي ويٺو. جيترو سندس ورثي ۾ مليل نالو فرشتن جي نالي کان وڏو آهي، اوترو ئي هو فرشتن کان وڏو ٿيو.

ڇالاءِجو فرشتن مان ڪنهن کي اسان جي پيءُ ڪڏهن چيو تہ ”تون منهنجو فرزند آهين؛ اڄ آءٌ تنهنجو پيءُ ٿيو آهيان“؟ يا وري چيائين تہ ”آءٌ سندس پيءُ ٿيندس، ۽ هو منهنجو فرزند ٿيندو“؟ ^a

فرشتن کان تمام مٿانهون

وري جڏهن هو پهرئين ڄاول کي دنيا ۾ آڻي ٿو، تڏهن فرمائي ٿو تہ ”منهنجا سڀ فرشتا هن کي سجدو ڪن. فرشتن بابت فرمائي ٿو تہ ”هو پنهنجن فرشتن کي هوائون، ۽ پنهنجن خادمن کي باهہ جون لاٽون ٿو بڻائي.“

پر فرزند بابت فرمائي ٿو تہ ”اي خدا، تنهنجو تخت هميشہ هميشہ تائين قائم آهي، ۽ سچائيءَ جو عصو تنهنجي بادشاهيءَ جو عصو آهي. ^b تو سچائيءَ سان پيار ڪيو ۽ بڇڙائيءَ کان نفرت ڪئي؛ تنهنڪري اسان جي پيءُ، تنهنجي پيءُ، توکي تنهنجن ساٿين کان وڌيڪ خوشيءَ جي تيل سان مسح ڪيو آهي.“

وري تہ ”اي خداوند، شروعات ۾ تو زمين جا بنياد وڌا، ۽ آسمان تنهنجن هٿن جي ڪاريگري آهن. ^c اهي ناس ٿي ويندا، پر تون قائم رهندين؛ اهي سڀ ڪپڙي وانگر پراڻا ٿي ويندا. تون انهن کي چادر وانگر ويڙهيندين؛ ڪپڙي وانگر اهي بدلايا ويندا. پر تون اهو ئي آهين، ۽ تنهنجا ورهيہ ڪڏهن بہ ختم نہ ٿيندا.“

پر فرشتن مان ڪنهن کي اسان جي پيءُ ڪڏهن چيو تہ ”منهنجي ساڄي هٿ تي ويهه، جيستائين آءٌ تنهنجن دشمنن کي تنهنجن پيرن جي چوڪي نہ بڻايان“؟“

ڇا سڀ فرشتا خدمت ڪندڙ روح ناهن، جيڪي نجات جا وارث ٿيڻ وارن جي خدمت لاءِ موڪليا ويا آهن؟

حاشيا

^aعبرانين 1:5 — هتي اسان جو پيءُ پراڻي عهدنامي جي ٻن واعدن جا لفظ ڳالهائي ٿو — زبور 2 ۽ داؤد سان ڪيل واعدو — ۽ نئون عهدنامو ڏيکاري ٿو تہ اهي ٻئي ابدي فرزند يسوع ۾ پنهنجي پوريءَ تائين پهچن ٿا.
^bعبرانين 1:8 — پراڻي عهدنامي جي هن اقتباس ۾ اسان جو پيءُ فرزند کي مخاطب ٿي کيس خدا سڏي ٿو — بائبل جو سڀ کان واضح اقرار تہ فرزند پيءُ جي پنهنجي خدائي سڃاڻپ ۾ شريڪ آهي.
^cعبرانين 1:10 — هتي پيءُ فرزند کي خداوند ڪري مخاطب ٿئي ٿو ۽ کيس زمين جا بنياد وجهندڙ ڪري نالو ڏئي ٿو. فرزند جو تخليقي ڪم، جنهن جو ذڪر آيت 2 ۾ آيو، هاڻي پيءُ پاڻ بيان ٿو ڪري.