ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਸ਼ਮੀਨੀਥ ਦੇ ਸੁਰ ਉੱਤੇ। ਦਾਊਦ ਦਾ ਭਜਨ।
12 1 ਹੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ; ਭਗਤ ਲੋਕ ਆਦਮ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। 2 ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਓਹ ਚਾਪਲੂਸੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੋ-ਦਿਲੇ ਮਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। 3 ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜੀ ਸਾਰੇ ਚਾਪਲੂਸੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਸੁੱਟਣ ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਜੀਭ ਨੂੰ ਜਿਹੜੀ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਦੀ ਹੈ, 4 ਜਿਹੜੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਪਾਵਾਂਗੇ; ਸਾਡੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹਨ — ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੌਣ ਹੈ?”
5 “ਕਿਉਂ ਜੋ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਲੋੜਵੰਦ ਹਾਹੁਕੇ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉੱਠਾਂਗਾ,” ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। “ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਦੀ ਤਾਂਘ ਕਰਦਾ ਹੈ।”
6 ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਹਨ, ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਤਾਈ ਹੋਈ ਚਾਂਦੀ ਧਰਤੀ ਦੀ, ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ। 7 ਹੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੋਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖੋਗੇ। 8 ਦੁਸ਼ਟ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਆਦਮ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨੀਚਤਾ ਦਾ ਆਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
