ਜ਼ਬੂਰ 11

11 ¹ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲਈ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਆਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ, “ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਉੱਡ ਜਾ”? ² ਕਿਉਂ ਜੋ ਵੇਖੋ — ਦੁਸ਼ਟ ਆਪਣੇ ਧਣੁੱਖ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਤੀਰ ਤੰਦ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿੱਧੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚਲਾਉਣ। ³ ਜਦੋਂ ਨੀਂਹਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਧਰਮੀ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ⁴ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਣ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਖਦੀ ਹੈ। ⁵ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਪਰਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਦੀ ਜਾਨ ਦੁਸ਼ਟ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਲ। ⁶ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਫਾਹੀਆਂ ਵਰ੍ਹਾਵੇਗਾ — ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਅਤੇ ਝੁਲਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗੀ। ⁷ ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮੀ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਧੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦਾ ਮੁਖੜਾ ਵੇਖਣਗੇ। ^a a v7 ਇਹ ਭਜਨ ਜਿਸ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਇਨਾਮ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮੁਖੜਾ ਵੇਖਣਾ ਹੈ — ਸਿੱਧੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦਾ ਮਕਸਦ ਹੈ।