Perak nu Diberesihan Tujuh Kali

Kanggo pamingpin paduan suara. Nurutkeun laras sheminit. Jabur ti Daud.

Jalma-jalma satia geus euweuh, sarta unggal jalma ngagul-ngagul ku hate anu dua. Juru jabur menta sangkan letah-letah anu agul dipotong, sarta meunang waleran: ku sabab jalma-jalma malarat ngagerung, Rama urang nyebutkeun yen Mantenna bakal jumeneng. Pangandika-Na teh perak anu dimurnikeun tujuh kali.

Pasal 12.

Mugi nulungan, nun Ama, margi jalma anu satia parantos euweuh; jalma anu satuhu parantos leungit ti antara anak manusa. Saban jalma ngabohong ka pada batur; ngomongna ku biwir nu ngarayu jeung hate anu mendua. Mugi Rama urang numpes sagala biwir nu ngarayu, jeung unggal letah anu agul nyaritakeun hal-hal anu agung, nya eta jalma-jalma anu ngaromong, “Ku letah, kami bakal unggul; biwir kami teh milik sorangan — saha nu jadi dunungan kami?”

“Ku margi jalma miskin dirampas, ku margi jalma nu balangsak humarurung, ayeuna Kami rek ngadeg,” saur Rama urang. “Kami rek nyalametkeun jalma nu ngarep-ngarep kana eta.”

Pangandika Rama urang teh pangandika anu murni, perak nu diberesihan dina pawon taneuh, nu disucikeun tujuh kali. Nun Ama, Gusti anu bakal ngaraksa jalma balangsak sangkan salamet; Gusti anu bakal nangtayungan kami tina ieu turunan salalanggengna. Jalma jahat ngulampreng di unggal juru, nalika kanistaan diluhur-luhur di antara anak manusa.