Ayub Matur marang Sang Rama
Ayub ngaku yen dheweke wis ngucapake bab-bab kang ora dimangerteni; biyen kupinge mung krungu, saiki mripate wis nyumurupi, lan dheweke mratobat ing lebu lan awu. Banjur Rama kita ngandika marang para mitrane yen omongane padha luput, lan Ayub ndedonga kanggo wong-wong mau. Kabegjane dilipetake, kulawargane dipulihake.
42 1Banjur Ayub matur marang Rama kita: 2“Kawula sumerep bilih Paduka saged nindakaken samukawis, saha boten wonten rancangan Paduka ingkang saged dipungagalaken. 3Paduka ndangu: ‘Sapa iki kang nyamarake rancanganKu tanpa kawruh?’ Saestu, kawula sampun criyos bab prakawis ingkang boten kawula mangertosi, prakawis-prakawis ingkang langkung elok tumrap kawula, ingkang boten kawula sumerepi. 4Paduka ngandika: ‘Saiki rungokna, Aku arep ngandika; Aku bakal ndangu kowe, lan kowe kudu mangsuli Aku.’ 5Talingan kawula sampun nate mireng bab Paduka, nanging samangke mripat kawula sampun ningali Paduka piyambak. a a v5 Sadurunge Ayub mung tau krungu bab Gusti Allah; saiki dheweke ndeleng Rama kita adu-arep, lan gegambaran kang nganggep Gusti Allah minangka dewa kang adoh iku wis sirna ing salawase. 6Milanipun kawula narik wangsul tembung-tembung kawula, saha kawula mratobat ing salebeting lebu lan awu.”
Kawelasan kanggo Mitra Tetelu
7Sawuse Rama kita ngandikakake tembung-tembung iki marang Ayub, banjur ngandika marang Elifas wong Teman: “BebenduKu murub marang kowe lan kancamu loro, awit kowe padha ora ngucapake bab Aku kanthi bener, kaya abdiKu Ayub. b b v7 Para mitrane padha ngucapake bab Gusti Allah kaya dene dewa kang adoh kang nagih petungan; Ayub, sanadyan ing satengahing kabeh lara lan panggrundele, tetep ngranggeh marang Rama kita — lan Rama kita ngajeni bab iku. 8Milane saiki njupuka sapi lanang pitu lan wedhus gibas lanang pitu, gawanen menyang abdiKu Ayub, banjur saosna minangka kurban obaran kanggo kowe kabeh. AbdiKu Ayub bakal ndongakake kowe kabeh, lan Aku bakal nampani pandongane sarta ora bakal tumindak marang kowe kabeh miturut kabodhoanmu. Awit kowe padha ora ngucapake bab Aku kanthi bener, kaya abdiKu Ayub.”
9Banjur Elifas wong Teman, Bildad wong Suah, lan Zofar wong Naamah padha lunga lan nindakake apa kang wis didhawuhake dening Rama kita, lan Rama kita nampani pandongane Ayub.
10Bareng Ayub ndongakake mitra-mitrane, Rama kita mulihake kabegjane Ayub lan maringi tikel kaping pindho saka kabeh kang diduweni sadurunge. 11Banjur sanak sedulure lanang lan wadon kabeh, sarta saben wong kang wis tepung karo dheweke sadurunge, padha teka lan mangan bebarengan karo dheweke ing omahe. Wong-wong mau padha nglipur lan nentremake atine ngenani kabeh karubedan kang wis ditekakake dening Rama kita marang dheweke, lan saben wong aweh dheweke sakeping salaka lan ali-ali emas.
12Rama kita mberkahi taun-taun pungkasane Ayub ngluwihi taun-taun wiwitane. Dheweke duwe wedhus gibas 14.000, unta 6.000, sapi 1.000 pasang, lan kuldi wadon 1.000. 13Dheweke uga duwe anak lanang pitu lan anak wadon telu. 14Anak wadon kang mbarep dijenengake Yemima, kang kapindho Kezia, lan kang katelu Keren-Hapukh. c c v14 Jeneng-jenenge anak wadon mau mahargya kaendahan lan kabungahan kang wis dipulihake: Yemima tegese ‘manuk dara,’ Kezia tegese ‘kayu manis,’ lan Keren-Hapukh tegese ‘sungu wadhah celak mripat.’ 15Ing saindenging tanah kono ora ana wong wadon kang ayune kaya anak-anake wadon Ayub, lan bapakne aweh warisan marang dheweke bebarengan karo sedulur-sedulure lanang. d d v15 Ing jaman kuna anak wadon arang banget oleh warisan bebarengan karo anak lanang — pawewehe Ayub marang anak-anake wadon iku tumindak sih-rahmat lan kaadilan kang luar biasa. 16Sawuse iku Ayub isih urip 140 taun maneh, lan weruh anak-anake lan putu-putune, patang turunan. 17Mangkono Ayub banjur seda, wis tuwa lan tutug umure.