Ayub Unjukan ka Rama

Ayub nyebutkeun manéhna nyarita perkara anu teu kaharti ku manéhna; ceulina kungsi ngadéngé, ayeuna panonna geus ningali, sarta manéhna tobat dina lebu jeung kekebul. Tuluy Rama urang ngandika ka sobat-sobatna yén maranéhna nyarita salah, sarta Ayub ngadoakeun maranéhna. Rejekina dilipetgandakeun, kulawargana dipulihkeun.

Pasal 42.

Tuluy Ayub unjukan ka Rama urang: “Abdi terang yen Gusti iasa ngalampahkeun sagala perkawis, sarta teu aya hiji ogé rarancang Gusti anu tiasa dihalangan. Gusti ngadawuh, ‘Saha ieu anu ngaburemkeun rarancang Kami bari teu boga pangaweruh?’ Saleresna abdi nyarioskeun perkawis anu teu kaharti ku abdi, perkawis anu kalintang ahéngna pikeun abdi, anu teu kauninga ku abdi. Gusti ngadawuh, ‘Regepkeun ayeuna, Kami rék nyarios; Kami rék mariksa ka maneh, sarta maneh kudu ngajawab ka Kami.’ Baheula ceuli abdi ngan ukur ngadangu warta ngeunaan Gusti, tapi ayeuna mah panon abdi parantos ningali ka Gusti. ^a Ku sabab kitu abdi narik deui ucapan abdi, sarta abdi tarobat dina kebul sareng lebu.”

Piwelas pikeun Tilu Sobat

Sanggeus Rama urang ngadawuhkeun ieu pangandika ka Ayub, Mantenna ngadawuh ka Elipas urang Teman, “Kami bendu ka maneh jeung ka dua sobat maneh, sabab maraneh henteu nyarita anu bener ngeunaan Kami, teu cara Ayub kawula Kami. ^b Ku sabab kitu ayeuna bawa tujuh sapi jalu jeung tujuh domba jalu ka Ayub kawula Kami, tuluy kurbankeun minangka kurban beuleuman pikeun maraneh. Ayub kawula Kami bakal mangnedakeun maraneh, sarta Kami bakal nampi panedana tur moal malire maraneh nurutkeun kabodoan maraneh. Sabab maraneh henteu nyarita anu bener ngeunaan Kami, teu cara Ayub kawula Kami.”

Tuluy Elipas urang Teman, Bildad urang Suah, jeung Sopar urang Naamah arindit tur ngalampahkeun sakumaha anu didawuhkeun ku Rama urang, sarta Rama urang nampi paneda Ayub.

Sanggeus Ayub mangnedakeun sobat-sobatna, Rama urang mulangkeun deui kamakmuran Ayub, sarta maparin ka anjeunna dua kali lipet ti batan anu baheula. Tuluy sakabeh dulur-dulurna lalaki jeung awewe, katut sakur anu wawuh ka anjeunna ti baheula, daratang tur dahar babarengan jeung anjeunna di imahna. Maranehna ngupahan tur ngalilipur anjeunna tina sagala kasusah anu ditibankeun ku Rama urang ka anjeunna, sarta masing-masing mere sakeping perak jeung hiji ali emas.

Rama urang ngaberkahan mangsa ahir hirup Ayub leuwih ti batan mangsa awalna. Anjeunna gaduh 14.000 domba, 6.000 onta, 1.000 pasang sapi, jeung 1.000 kalde bikang. Anjeunna oge gaduh tujuh putra pameget jeung tilu putra istri. Putra istri anu kahiji dingaranan Yemima, anu kadua Kezia, sarta anu katilu Keren-Hapukh. ^c Di sakuliah nagri henteu aya awewe anu geulis cara putra-putra istri Ayub, sarta ramana maparin warisan ka maranehna bareng jeung dulur-dulur lalakina. ^d Sanggeus eta Ayub hirup 140 taun deui, sarta anjeunna ningali anak-anakna jeung incu-incuna, nepi ka opat turunan. Tungtungna Ayub pupus, parantos sepuh sarta seubeuh ku umur.

Catetan suku

^aAyub 42:5 — Samemehna Ayub ngan ukur ngadenge hal Allah; ayeuna anjeunna ningali Rama urang adu hareupan, sarta gambaran salah ngeunaan Allah anu jauh téh leungit salalanggengna.
^bAyub 42:7 — Sobat-sobatna nyarita ngeunaan Allah saolah-olah hiji dewa anu jauh anu nagih itungan; ari Ayub, sanajan tengah kanyeri jeung protesna, terus-terusan ngahontal ka Rama urang — sarta Rama urang ngajenan hal eta.
^cAyub 42:14 — Ngaran putra-putra istrina ngagambarkeun kaendahan jeung kabungah anu dipulangkeun: Yemima hartina ‘japati,’ Kezia hartina ‘kayu manis,’ sarta Keren-Hapukh hartina ‘tanduk celak panon.’
^dAyub 42:15 — Dina jaman baheula, anak awewe arang pisan narima warisan bareng jeung anak lalaki — paparin Ayub ka maranehna teh hiji tindakan sih kurnia jeung kasaruaan anu luar biasa.