Dalan Loro, Pungkasan Loro

Kitab pandonga lan kitab kidunge umate Rama kita—satus seket masmur pamuji, pasambat, panuwun, lan pangandel, kang nglimputi saben mangsaning atine manungsa, kang kaaturake kanthi jujur ana ing ngarsane Rama kita.

Pasal 1.

Rahayu wong kang ora lumaku manut pituture wong duraka, lan ora ngadeg ing antarane wong dosa, sarta ora lungguh ing papane wong kang padha nyenyamah, nanging kang dadi kasenengane yaiku angger-anggere Rama kita, lan angger-anggere iku digagas rina wengi. Wong iku kaya wit kang tinandur ing pinggir ilining banyu, kang metokake wohe ing mangsane, lan godhonge ora alum — sarta samubarang kang ditindakake iku lestari.

Ora mangkono wong duraka! Wong-wong mau kaya mrambut kang kabur dening angin. Mulane wong duraka ora bakal bisa ngadeg ing pangadilan, lan wong dosa ora bakal ngadeg ing pasamuwane wong bener. Awit Rama kita ngreksa dalane wong bener, nanging dalane wong duraka bakal sirna.