İki Yol, İki Son
Babamızın halkının dua ve ilahi kitabı — insan yüreğinin her mevsimini kapsayan, Babamıza içtenlikle sunulmuş yüz elli mezmur: övgü, ağıt, şükran ve güven.
1 1Ne yazık kötülerin öğüdüyle yürüyen, ne günahkârların arasında duran, ne de alaycıların oturduğu yerde oturana; ne mutlu ona! 2Ancak Babamız'ın yasasından zevk alır, gece gündüz o yasayı derin derin düşünür. 3Böylesi, akarsu kıyısına dikilmiş bir ağaç gibidir; mevsiminde meyvesini verir, yaprağı hiç solmaz. Yaptığı her işi başarır.
4Kötüler böyle değil! Onlar rüzgârın savurduğu saman çöpüne benzer. 5Bu yüzden kötüler yargılanınca, günahkârlar da doğruların topluluğunda ayakta kalamayacak. 6Çünkü Babamız doğruların yolunu gözetir, ama kötülerin yolu yıkıma götürür.
