دو راه، دو سرنوشت
Chapter 1.
1 1 خوشا به حال کسی که به مشورت شریران راه نمیرود، و در راه گناهکاران نمیایستد، و در مجلس تمسخرکنندگان نمینشیند. 2 بلکه شادی او در شریعت پدر ما است، و روز و شب در شریعت او تفکر میکند. 3 او همچون درختی است کاشتهشده بر کنار نهرهای آب، که میوهٔ خود را در موسمش میدهد، و برگش پژمرده نمیشود — و هر آنچه میکند کامیاب میگردد.
4 شریران چنین نیستند! ایشان همچون کاهیاند که باد آن را پراکنده میسازد. 5 بنابراین شریران در داوری نخواهند ایستاد، و نه گناهکاران در جماعت عادلان. 6 زیرا پدر ما بر راه عادلان نگاهبانی میکند، اما راه شریران به هلاکت خواهد رسید.
