دو راه، دو سرانجام
کتاب دعا و سرودِ قوم پدر ما—صد و پنجاه مزمور از ستایش، سوگواری، شکرگزاری و اعتماد، دربرگیرندهٔ هر فصلِ دل انسان، که صادقانه به حضور پدر ما آورده می‌شود.
1 1خوشا به حال کسی که به مشورت شریران رفتار نمی‌کند، و در راه گناهکاران نمی‌ایستد، و در مجلس استهزاکنندگان نمی‌نشیند، 2بلکه شادی او در شریعت پدر ماست، و شبانه‌روز در شریعت او تفکر می‌کند. 3او همچون درختی است که بر کنار جویبارهای آب کاشته شده، که میوهٔ خود را در موسمش می‌دهد، و برگش پژمرده نمی‌شود—و هر آنچه کند کامیاب می‌گردد.
4شریران چنین نیستند! آنان همچون کاهی‌اند که باد آن را می‌پراکَنَد. 5بنابراین شریران در داوری تاب نخواهند آورد، و نه گناهکاران در جماعت عادلان. 6زیرا پدر ما مراقبِ راهِ عادلان است، اما راهِ شریران به هلاکت خواهد رسید.
