ٻه رستا، ٻه منزلون
اسان جي پيءُ جي ماڻهن جو دعا جو ڪتاب ۽ گيتن جو ڪتاب—ساراهه، ماتم، شڪرگذاري ۽ ڀروسي جا هڪ سؤ پنجاهه زبور، جيڪي انساني دل جي هر موسم تي پکڙيل آهن، ۽ سچائيءَ سان اسان جي پيءُ جي اڳيان آندا ويا آهن.
1 1مبارڪ آهي اهو ماڻهو، جيڪو بدڪارن جي صلاح تي نہ ٿو هلي، نڪي گنهگارن ۾ بيهي ٿو، نڪي ٺٺولين جي مجلس ۾ ويهي ٿو، 2پر سندس خوشي اسان جي پيءُ جي شريعت ۾ آهي، ۽ سندس شريعت تي ڏينهن رات ڌيان ٿو ڏئي. 3هو پاڻيءَ جي نهرن وٽ پوکيل انهيءَ وڻ جهڙو آهي، جيڪو پنهنجي موسم ۾ ميوو ڏئي ٿو، ۽ جنهن جا پن نہ ٿا سڪن—۽ جيڪي بہ ٿو ڪري، سو ڪامياب ٿئي ٿو.
4بدڪار ائين نہ آهن! اهي انهيءَ ڀوسي جهڙا آهن، جنهن کي واءُ اڏائي ٿو وڃي. 5تنهنڪري بدڪار عدالت ۾ بيهي نہ سگهندا، نڪي گنهگار سچارن جي جماعت ۾. 6ڇالاءِ جو اسان جو پيءُ سچارن جي واٽ تي نظر ٿو رکي، پر بدڪارن جي واٽ برباد ٿي ويندي.
