Gog Tiba ing Gunung-gunung

Gog tiwas ing gunung-gunung Israel, gegamane diobong kanggo kayu bakar suwene pitung taun, dene para juru kubur nyambut gawe pitung sasi lan tetenger dipasang ing sandhinge balung-balung kang kececer. Manuk-manuk ditimbali menyang pista kang medeni. Rama kita ngandika yen pambuwangan iku dudu tandha Panjenengane ora ana, lan Panjenengane ngesokake Rohe.

Pasal 39.

“Anadene kowe, he anaking manungsa, medhara wangsit nglawan Gog: Mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: Aku iki nglawan kowe, he Gog, panggedhening para pangeran ing Mesekh lan Tubal. Kowe bakal Dakputer, Dakgiring, Dakgawa munggah saka ler kang adoh, lan Daktuntun nglawan gunung-gununge Israel. Banjur gandhewamu bakal Dakgepuk nganti ucul saka tanganmu kiwa, lan panah-panahmu Dakuncalake saka tanganmu tengen. Kowe bakal tiba ana ing gunung-gununge Israel, kowe lan sakehe wadyabalamu sarta para bangsa kang ngancani kowe. Kowe bakal Dakpasrahake dadi pakan kanggo sarupaning manuk pemangsa lan kewan-kewan alas. Kowe bakal tiba ana ing ara-ara, awit Aku kang wis ngandika, mangkono pangandikane Rama kang Mahakwasa. Aku bakal ngirimake geni marang Magog lan marang wong-wong kang manggon kanthi tentrem ing pesisir, temah bakal padha ngerti, yen Aku iki Rama. AsmaKu kang suci bakal Daksumurupake ana ing tengahe umatKu Israel, lan Aku ora bakal maneh ngidini asmaKu kang suci dicemarake. Temah para bangsa bakal padha ngerti, yen Aku iki Rama, Kang Mahasuci ing Israel. Lah, iku bakal teka lan bakal kelakon, mangkono pangandikane Rama kang Mahakwasa. Iki dinane kang wis Dakpangandikakake.‘

“Banjur wong-wong kang manggon ing kutha-kuthane Israel bakal padha metu, gawe geni nganggo gegaman mau lan ngobong—tameng gedhe lan tameng cilik, gandhewa lan panah, gada perang lan tumbak—kabeh dienggo kayu bakar nganti pitung taun. Wong-wong mau ora bakal padha njupuk kayu saka ara-ara utawa alas, awit bakal padha ngobong gegaman mau. Wong-wong mau bakal padha ngrayah wong kang ngrayah, lan njarah wong kang njarah, mangkono pangandikane Rama kang Mahakwasa.’

“Ing dina iku Aku bakal menehi Gog panggonan kuburan ana ing Israel, yaiku Lebak Para Lelana, ing sisih wetane sagara. Lebak iku ngalang-alangi para lelana, awit ing kono wong-wong bakal padha ngubur Gog lan sakehe balane kang gumrudug. Panggonan iku bakal diarani Lebak Hamon-Gog. ^a Sajrone pitung sasi turune Israel bakal padha ngubur wong-wong mau, supaya tanah iku resik. Wong kabeh ing nagara kono bakal padha ngubur, lan iku bakal ndadekake kajenenge wong-wong mau ing dina nalika Aku ngatingalake kamulyanKu, mangkono pangandikane Rama kang Mahakwasa.‘

“Wong-wong mau bakal padha milih wong lanang kang tetep ndlajahi nagara kono, ngubur mayit kang isih kari ana ing lumahing bumi, supaya nagara iku resik. Sawise pitung sasi wong-wong mau bakal padha nggoleki. Samangsa ndlajahi nagara kono, sapa kang weruh balunging manungsa banjur ngadegake tenger ing sacedhake, nganti para kang ngubur padha ngubur balung mau ana ing Lebak Hamon-Gog. (Ana uga kutha kang jenenge Hamona ing kono.) Kaya mangkono anggone wong-wong mau bakal ngresiki nagara kono.’

“Anadene kowe, he anaking manungsa, mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: Kandhaa marang sarupaning manuk lan marang sakehe kewan ing ara-ara: Padha nglumpuka lan tekaa, padha nglumpuka saka sakiwa-tengen, menyang kurban kang Dakcawisake kanggo kowe, yaiku kurban kang gedhe ana ing gunung-gununge Israel; kowe bakal padha mangan daging lan ngombe getih. Kowe bakal padha mangan daginge para prajurit lan ngombe getihe para pangeran ing bumi—wedhus gibas lanang, cempe, wedhus, sapi lanang, kabeh kewan lemu saka Basan. Kowe bakal padha mangan gajih nganti wareg lan ngombe getih nganti mendem, ana ing kurban kang Dakcawisake kanggo kowe. Ana ing mejaKu kowe bakal padha mangan nganti wareg jaran lan para kusir kreta, para wong gagah prakosa lan sarupaning prajurit, mangkono pangandikane Rama kang Mahakwasa.‘

“Aku bakal ngedegake kamulyanKu ana ing antarane para bangsa, lan sakehing bangsa bakal padha weruh paukuman kang wis Daktindakake lan astaKu kang wis Daktibakake marang wong-wong mau. Lan wiwit dina iku sabanjure turune Israel bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramane. Temah para bangsa bakal padha ngerti, yen turune Israel anggone lunga menyang pembuwangan iku merga dosane, awit wong-wong mau padha ora setya marang Aku. Mulane Aku ndhelikake pasuryanKu, masrahake wong-wong mau marang mungsuhe, temah kabeh padha tiwas dening pedhang. Aku wis tumindak marang wong-wong mau cundhuk karo najise lan dosa-dosane, sarta ndhelikake pasuryanKu saka wong-wong mau.’

“Mulane mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: Saiki Aku bakal mulihake kahanane Yakub lan bakal welas marang sakehe turune Israel, lan Aku bakal cemburu kanggo asmaKu kang suci. Wong-wong mau bakal padha nyangga wirange lan sakehing cidra kang wis ditindakake marang Aku, nalika padha manggon kanthi tentrem ana ing tanahe tanpa ana kang gawe giris. Nalika Aku nggawa wong-wong mau bali saka para bangsa lan nglumpukake saka tanahe para mungsuhe, Aku bakal ngatingalake kasucen-Ku lumantar wong-wong mau ana ing ngarepe akeh bangsa. Temah wong-wong mau bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramane, awit Aku kang mbuwang wong-wong mau menyang antarane para bangsa, banjur nglumpukake menyang tanahe dhewe, tanpa ana siji bae kang Daktinggal. Aku ora bakal maneh ndhelikake pasuryanKu saka wong-wong mau, awit Aku bakal ngesokake RohKu marang turune Israel, mangkono pangandikane Rama kang Mahakwasa.”