Να θυμάσαι τον Πατέρα σου που σε φροντίζει

Τα σαράντα χρόνια της πείνας και του μάννα ήταν διδασκαλία: ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί. Όπως ένας άνθρωπος παιδαγωγεί τον γιο του, έτσι σε παιδαγωγεί ο Πατέρας σου. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι η καλή γη — γεμάτα στομάχια, κοπάδια που πληθαίνουν, και μια καρδιά που λέει το δικό μου χέρι το έκανε αυτό.

Κεφάλαιο 8.

Να τηρείς με προσοχή κάθε εντολή που σου δίνω σήμερα, για να ζήσεις, να πληθυνθείς, να μπεις και να κατακτήσεις τη γη που ο Πατέρας μας ορκίστηκε στους προγόνους σου. Να θυμάσαι όλον τον δρόμο που σε οδήγησε ο Πατέρας σου αυτά τα σαράντα χρόνια στην έρημο, για να σε ταπεινώσει και να σε δοκιμάσει, για να γνωρίσει τι υπήρχε στην καρδιά σου—αν θα τηρούσες τις εντολές του ή όχι. Σε ταπείνωσε, σε άφησε να πεινάσεις, κι έπειτα σε έθρεψε με μάννα, που ούτε εσύ ούτε οι πρόγονοί σου γνώριζαν, για να σε διδάξει ότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Πατέρα μας. Τα ρούχα σου δεν φθάρηκαν πάνω σου, ούτε πρήστηκαν τα πόδια σου, αυτά τα σαράντα χρόνια. Μάθε λοιπόν μέσα στην καρδιά σου ότι, όπως ένας άνθρωπος παιδαγωγεί τον γιο του, έτσι σε παιδαγωγεί ο Πατέρας σου. Γι' αυτό να τηρείς τις εντολές του Πατέρα σου, να βαδίζεις στους δρόμους του και να τον σέβεσαι. Γιατί ο Πατέρας σου σε φέρνει σε μια καλή γη—μια γη με ρυάκια, πηγές και βαθιά νερά που κυλούν μέσα από κοιλάδες και λόφους, μια γη με σιτάρι και κριθάρι, αμπέλια, συκιές και ροδιές· μια γη με λάδι ελιάς και μέλι. Μια γη όπου θα τρως ψωμί χωρίς στέρηση, χωρίς να σου λείπει τίποτε—μια γη με πέτρα σιδήρου, που στους λόφους της θα σκάβεις για χαλκό. Όταν φας και χορτάσεις, να ευλογείς τον Πατέρα σου για την καλή γη που σου έδωσε.

Πρόσεχε να μην ξεχάσεις τον Πατέρα σου, παραλείποντας να τηρείς τις εντολές του, τους κανόνες του και τα προστάγματά του που σου προστάζω σήμερα, γιατί όταν φας και χορτάσεις, και χτίσεις ωραία σπίτια και κατοικήσεις σ' αυτά, και πληθαίνουν τα βόδια και τα πρόβατά σου, πληθαίνει το ασήμι και το χρυσάφι σου, και πληθαίνει καθετί που έχεις, τότε να υπερηφανευτεί η καρδιά σου και να ξεχάσεις τον Πατέρα σου, που σε έβγαλε από τη γη της Αιγύπτου, από το σπίτι της δουλείας, που σε οδήγησε μέσα από εκείνη την απέραντη, τρομερή έρημο με τα δηλητηριώδη φίδια και τους σκορπιούς, με την ξηρασία και χωρίς νερό, που σου έβγαλε νερό από τον σκληρό βράχο, που σε έθρεψε με μάννα στην έρημο, άγνωστο στους προγόνους σου, για να σε ταπεινώσει και να σε δοκιμάσει, και στο τέλος να σου κάνει καλό. Πρόσεχε—μην πεις μέσα στην καρδιά σου: «Η δύναμή μου, η ισχύς του χεριού μου, μου δημιούργησε αυτόν τον πλούτο». Να θυμάσαι τον Πατέρα σου, γιατί αυτός σου δίνει τη δύναμη να αποκτάς πλούτο, για να επιβεβαιώσει τη διαθήκη του που ορκίστηκε στους προγόνους σου, όπως είναι σήμερα.

Αλλά αν ποτέ ξεχάσεις τον Πατέρα σου, ακολουθήσεις άλλους θεούς, τους λατρέψεις και τους προσκυνήσεις, σου δηλώνω κατηγορηματικά σήμερα: σίγουρα θα χαθείς. Όπως τα έθνη που ο Πατέρας μας καταστρέφει μπροστά σου, έτσι κι εσύ θα χαθείς, επειδή δεν θέλησες να υπακούσεις στη φωνή του Πατέρα σου.