Di Mana Ama?
Keluhan anu blak-blakan yen Rama urang siga anu nangtung jauh bari jalma-jalma sombong moro jalma miskin tina panyumputan, ngomong ka diri sorangan yen taya anu ningali. Juru jabur negeskeun yen Mantenna ningali eta, sarta menta Mantenna ngalampah minangka panulung barudak yatim.
10 1Nun Ama, naha Ama ngawatesan ti kajauhan? Naha Ama nyumputkeun salira dina waktu abdi sadaya nandang kasusah?
2Jalma jahat teh ku takaburna ngudag-ngudag jalma miskin kalawan telenges; sing supaya jalma jahat kajiret ku akal licik anu diatur ku maranehna sorangan. 3Sabab jalma jahat teh gumasep ku napsu haténa; jalma sarakah teh nyumpah sarta ngijid ka Rama urang. 4Jalma jahat teh ku takaburna moal daék néangan Mantenna; sakabéh pikiranana téh, “Teu aya Allah.” a a v4 Pikiran jalma jahat anu geus teguh — “Teu aya Allah” — téh bohong ti bihari anu nyebutkeun yén Rama urang téh jauh atawa teu aya. Jabur ieu ngawaler kana éta: Rama urang mah ningali, sarta Mantenna ngabéla jalma nu teu walakaya. 5Jalanna salawasna mujur; hukuman Ama téh luhur, jauh ngungkulan manéhna; manéhna nyengir ngahina ka sakabéh musuhna. 6Manéhna ngomong dina haténa, “Kami moal pisan oyag; ti turunan ka turunan Kami moal manggih karerepet.”
7Sungutna pinuh ku panyumpahan jeung tipu daya sarta panganiayaan; di handapeun létahna aya karerepet jeung kajahatan. 8Manéhna ngadodoho deukeut ka kampung-kampung; ti tempat panyumputan manéhna maéhan jalma nu teu salah, panonna ngintip-ngintip néangan jalma nu teu walakaya. 9Manéhna ngadodoho di nu buni kawas singa dina rungkunna; manéhna ngadodoho rék newak jalma miskin, nyered jalma miskin kana jaringna. 10Jalma nu dironda ku manéhna rémuk, tuluy ngarumpuyuk; jalma nu teu walakaya tinggarubrag ku kakuatanana. 11Manéhna ngomong dina haténa, “Allah geus hilap; Mantenna geus nyumputkeun pameunteu-Na; Mantenna moal pisan ningali.”
12Gugah, nun Ama! Angkat panangan Ama; ulah hilap ka jalma anu kasangsara. 13Naha jalma jahat téh ngijid ka Rama urang sarta ngomong dina haténa, “Ama moal nyalahkeun abdi”? 14Tapi Ama mah ningali, sabab Ama maliré kana karerepet jeung kasedih, supaya éta téh dicangking ku panangan Ama ku anjeun. Jalma nu teu walakaya masrahkeun dirina ka Ama; Ama téh anu nulungan jalma pahatu. b b v14 Rama urang didieu disebut anu nulungan jalma pahatu — anu ngabéla barudak yatim. Manah-Na ngaraksa jalma-jalma anu teu aya nu daék ngaraksa. 15Potong leungeun jalma jahat jeung jalma doraka; tuntut tanggung jawab kana kajahatanana nepi ka Ama teu manggih deui.
16Rama urang téh Raja salalanggengna; bangsa-bangsa musna tina tanah Mantenna. 17Ama ngadangu kahayang jalma nu kasangsara, nun Ama; Ama bakal nguatkeun haténa; Ama bakal ngupingkeun kalawan saestu, 18pikeun ngaadilan jalma pahatu jeung jalma anu dikaniaya, supaya manusa nu bakal paéh téh teu bisa deui nyingsieunan.