Qayerdasan?
Ochiq-oydin shikoyat: mag'rur odamlar pistirmadan kambagʻallarni ovlab, „hech kim koʻrmayapti“ deb oʻzlarini ishontirayotganda, Otamiz uzoqda turgandek tuyuladi. Zabur muallifi Uning buni koʻrayotganini qatʼiy aytadi va yetimlarning yordamchisi sifatida harakat qilishini soʻraydi.
10 1Nega, Otamiz, uzoqda turasan? Nega qiyinchilik paytlarida Oʻzingni yashirasan?
2Takabburligida yovuz odam kambagʻalni shiddat bilan taʼqib qiladi; yovuzlar oʻzlari oʻylab topgan hiylalarga ilinsinlar. 3Chunki yovuz odam yuragi orzu qilgan narsa bilan maqtanadi; ochkoʻz kishi Otamizni laʼnatlaydi va Undan voz kechadi. 4Takabburligida yovuz odam Uni izlamaydi; uning barcha oʻy-xayoli shu: “Xudo yoʻq.” a a v4 Yovuz odamning qatʼiy fikri — “Xudo yoʻq” — Otamiz uzoqda yoki yoʻq degan qadimiy yolgʻondir. Zabur bunga javob beradi: Otamiz albatta koʻradi va U ojizlarni himoya qiladi. 5Uning yoʻllari har doim omadli keladi; Sening hukmlaring baland, undan juda yuqorida; u barcha dushmanlarini mazax qiladi. 6U koʻnglida shunday deydi: “Men hech qachon sarsilmayman; avloddan avlodga hech qanday baloga uchramayman.”
7Uning ogʻzi laʼnat, hiyla va zulmga toʻla; tili ostida ozor va yovuzlik yotibdi. 8U qishloqlar yaqinida pistirmada oʻtiradi; yashirin joylardan begunohni oʻldiradi, koʻzlari esa ojizni pisib poylaydi. 9U chakalakzordagi sher kabi yashirincha poylab yotadi; kambagʻalni tutish uchun poylaydi, kambagʻalni toʻriga tortib ketadi. 10Uning qurbonlari eziladi, yiqiladi; ojizlar uning qudrati ostida quladi. 11U koʻnglida shunday deydi: “Xudo unutib qoʻydi; U yuzini yashirdi; U buni hech qachon koʻrmaydi.”
12Qoʻzgʻal, Otamiz! Qoʻlingni koʻtargin; ezilganlarni unutma. 13Nega yovuz odam Otamizdan voz kechadi va koʻnglida shunday deydi: “Sen mendan hisob soʻramaysan”? 14Biroq Sen koʻrasan, zero ozor va gʻam-gʻussani eʼtiboringga olasan, ularni Oʻz qoʻlingga olish uchun. Ojiz kishi oʻzini Senga ishonib topshiradi; Sen yetimlarning yordamchisisan. b b v14 Bu yerda Otamiz yetimlarning yordamchisi — yetim-yesirning himoyachisi deb atalgan. Uning yuragi boshqa hech kim himoya qilmaydigan kishilarni aynan Oʻz panohiga oladi. 15Yovuz va qabih odamning bilagini sindirgin; uning yovuzligidan hisob soʻragin, toki boshqa hech narsa topmaguningcha.
16Otamiz abadulabad Podshohdir; xalqlar Uning yurtidan yoʻq boʻladi. 17Ezilganlarning intizorligini eshitasan, Otamiz; ularning yuragini mustahkamlaysan; diqqat bilan quloq solasan, 18yetimlar va mazlumlarga adolat qilish uchun, toki tuproqdan yaratilgan inson boshqa dahshat solmasin.