Panohim
Nagʻmachilar rahbariga. Dovud zaburi.
Doʻstlari Dovudga qushdek togʻlarga qochishni maslahat beradi, chunki oʻqlar allaqachon kamonga qoʻyilgan, poydevorlar qulamoqda. U bu maslahatni rad etadi. Otasi Oʻz taxtidan kuzatib, hammani sinab turibdi, toʻgʻri odamlar esa Uning yuzini koʻradi.
11 1Otamda panoh topdim. Jonimga qanday qilib: “Qush kabi togʻingga qoch!” — deya olasizlar? 2Chunki qara — fosiqlar kamonlarini tortmoqda, panadan koʻngli toʻgʻrilarni otish uchun oʻqlarini kamon ipiga qoʻymoqda. 3Poydevorlar vayron qilinsa, solih odam nima qila oladi? 4Otamiz Oʻzining muqaddas maʼbadidadir, Otamizning taxti osmondadir. Uning koʻzlari kuzatadi, nigohi odam bolalarini sinaydi. 5Otamiz solihni sinaydi, ammo joni fosiqni va zoʻravonlikni sevgan kimsani yomon koʻradi. 6Fosiqlar ustiga tuzoqlar yogʻdiradi — olov va oltingugurt, kuydiruvchi shamol ularning kosasidagi ulushi boʻladi. 7Chunki Otamiz solihdir, U solih ishlarni sevadi. Koʻngli toʻgʻrilar Uning yuzini koʻradi. a a v7 Zabur nomlagan eng teran mukofot — xavfsizlik emas, balki Otamizning yuzini koʻrishdir. Koʻngli toʻgʻri odamlar Unga mansubdir, U bilan boʻlishning oʻzi esa butun maqsaddir.