Pangungsenku
Kanggo pemimpin penembang. Anggitane Prabu Dawud.
Kanca-kancané ngandhani Daud supaya mlayu menyang gunung kaya manuk, merga panah wis dipasang ing tali gandhèwa lan dhasar-dhasaré wis ambruk. Dhèwèké nolak pitutur iku. Ramané ngawasi saka dhamparé, nguji saben wong, lan wong sing jujur bakal ndeleng wedanané.
11 1Ing Rama kita aku ngungsi. Kepriye dene kowe kandha marang nyawaku: “Mabura menyang gunungmu kaya manuk”? 2Awit delengen — wong duraka padha menthang gandhewane; padha masang panahe ing taline, arep manah saka ing pepeteng marang wong kang jujur ing ati. 3Yen dhasar-dhasare wis padha dibubrah, apa kang bisa ditindakake dening wong kang bener? 4Rama kita ana ing padaleman suci, dhamparing Kratone Rama kita ana ing swarga. Astane mirsani; paningale niti-priksa para anaking manungsa. 5Rama kita niti-priksa wong kang bener, nanging panggalihe sengit marang wong duraka 6Marang wong duraka Panjenengane bakal nurunake jiret — geni lan welirang sarta angin kang mulad-mulad bakal dadi panduman ing tuwunge. 7Awit Rama kita iku adil; Panjenengane remen marang panggawe kang bener. Wong kang jujur bakal padha mirsani pasuryane. a a v7 Ganjaran kang paling jero kang disebut ing masmur iki dudu karahayon, nanging ndeleng pasuryane Rama kita — wong kang jujur iku kaanggep kagungane, lan bebarengan karo Panjenengane iku kang dadi tujuan sakabehe.