منهنجي پناهه
سردار سازندي لاءِ. دائود جو.
دوست داؤد کي صلاح ڏين ٿا ته پکيءَ وانگر جبلن ڏانهن ڀڄي وڃ، ڇاڪاڻ ته تير اڳ ۾ ئي ڪمان تي چڙهيل آهن ۽ بنياد ڊهي رهيا آهن. هو صلاح کان انڪار ڪري ٿو. سندس پيءُ پنهنجي تخت تان ڏسي رهيو آهي، هر ڪنهن کي پرکي رهيو آهي، ۽ سڌا ماڻهو سندس منهن ڏسندا.
11 1منهنجي پيءُ ۾ مون پناهه ورتي آهي. تون ڪيئن ٿو چوين منهنجي جان کي تہ ”پکيءَ وانگر پنهنجي جبل ڏانهن ڀڄي وڃ“؟ 2ڇاڪاڻ تہ ڏس، بڇڙا پنهنجا ڪمان ڇڪين ٿا؛ پنهنجو تير چلهي تي چاڙهين ٿا تہ اونداهيءَ ۾ لڪي سڌي دل وارن تي تير هڻن. 3جڏهن بنياد ڊاهيا وڃن، تڏهن سچار ماڻهو ڇا ڪري سگهي ٿو؟ 4اسان جو پيءُ پنهنجي پاڪ هيڪل ۾ آهي؛ اسان جي پيءُ جو تخت آسمان ۾ آهي. سندس اکيون ڏسن ٿيون؛ سندس نظر انسان جي اولاد کي پرکي ٿي. 5اسان جو پيءُ سچارن کي پرکي ٿو، پر سندس جان بڇڙن کان ۽ ظلم سان پيار ڪندڙ کان نفرت ٿي ڪري. 6بڇڙن تي هو ڦاهيون وسائيندو—باهه ۽ گندرف ۽ ساڙيندڙ لُڪ سندن پيالي جو حصو ٿيندا. 7ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ سچار آهي؛ هو سچائيءَ جي ڪمن سان پيار ڪري ٿو. سڌا ماڻهو سندس چهرو ڏسندا. a a v7 زبور جنهن گهري ۾ گهري اجر جو ذڪر ڪري ٿو سو سلامتي ناهي، پر اسان جي پيءُ جو چهرو ڏسڻ آهي — سڌا ماڻهو ساڻس گڏ آهن، ۽ ساڻس گڏ هجڻ ئي سڄو مقصد آهي.
