ମୋହର ଆଶ୍ରୟ
ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ। ଦାଉଦଙ୍କ ଗୀତ।
ବନ୍ଧୁମାନେ ଦାଉଦଙ୍କୁ ପକ୍ଷୀ ପରି ପର୍ବତକୁ ପଳାଇଯିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି, କାରଣ ତୀର ଗୁଣରେ ଲାଗି ସାରିଛି ଓ ମୂଳଦୁଆ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ୁଛି। ସେ ସେହି ପରାମର୍ଶ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପିତା ନିଜ ସିଂହାସନରୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସରଳମନାମାନେ ତାଙ୍କ ମୁଖ ଦେଖିବେ।
11 1ମୁଁ ମୋହର ପିତାଙ୍କଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ କିପରି ମୋ ପ୍ରାଣକୁ କହୁଅଛ, “ପକ୍ଷୀ ପରି ଆପଣା ପର୍ବତକୁ ଉଡ଼ିଯାଅ”? 2କାରଣ ଦେଖ—ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆପଣା ଧନୁ ଟାଣନ୍ତି; ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ସରଳାନ୍ତଃକରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିବା ନିମନ୍ତେ ଗୁଣ ଉପରେ ଆପଣା ତୀର ଯୋଜନା କରନ୍ତି। 3ଯେତେବେଳେ ଭିତ୍ତିମୂଳସବୁ ଭାଙ୍ଗି ପକାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଧାର୍ମିକ କʼଣ କରିପାରେ? 4ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ପବିତ୍ର ମନ୍ଦିରରେ ଅଛନ୍ତି; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସିଂହାସନ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଅଛି। ତାହାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଦୃଷ୍ଟି କରେ; ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରେ। 5ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଧାର୍ମିକକୁ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟପ୍ରିୟ ଲୋକକୁ ଘୃଣା କରେ। 6ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେ ଫାନ୍ଦ ବର୍ଷାଇବେ—ଅଗ୍ନି ଓ ଗନ୍ଧକ ପୁଣି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବାୟୁ ସେମାନଙ୍କ ପାନପାତ୍ରର ଅଂଶ ହେବ। 7କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଧାର୍ମିକ ଅଟନ୍ତି; ସେ ଧର୍ମକର୍ମ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। ସରଳ ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ଦର୍ଶନ କରିବେ। a a v7 ଏହି ଗୀତ ଯେଉଁ ଗଭୀରତମ ପୁରସ୍କାର ନାମିତ କରେ, ତାହା ନିରାପତ୍ତା ନୁହେଁ ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମୁଖ ଦର୍ଶନ କରିବା — ସରଳ ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିବା ଉପଯୁକ୍ତ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିବା ହିଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ।
