Το καταφύγιό μου
Για τον διευθυντή της χορωδίας. Ψαλμός του Δαβίδ.
Φίλοι συμβουλεύουν τον Δαβίδ να φύγει στα βουνά σαν πουλί, αφού τα βέλη είναι ήδη στη χορδή και τα θεμέλια καταρρέουν. Εκείνος απορρίπτει τη συμβουλή. Ο Πατέρας του παρακολουθεί από τον θρόνο του, δοκιμάζοντας τους πάντες, και οι ευθείς θα δουν το πρόσωπό του.
11 1Στον Πατέρα μου βρήκα καταφύγιο. Πώς μπορείτε να λέτε στην ψυχή μου: «Φύγε στο βουνό σου σαν πουλί»; 2Γιατί κοίτα—οι ασεβείς τεντώνουν τα τόξα τους· βάζουν το βέλος τους στη χορδή, για να τοξεύσουν από το σκοτάδι τους ευθείς στην καρδιά. 3Όταν γκρεμίζονται τα θεμέλια, τι μπορεί να κάνει ο δίκαιος; 4Ο Πατέρας μας είναι στον άγιο ναό του· ο θρόνος του Πατέρα μας είναι στον ουρανό. Τα μάτια του παρατηρούν· το βλέμμα του εξετάζει τους ανθρώπους. 5Ο Πατέρας μας εξετάζει τον δίκαιο, αλλά η ψυχή του μισεί τον ασεβή κι εκείνον που αγαπάει τη βία. 6Στους ασεβείς θα ρίξει σαν βροχή παγίδες—φωτιά και θειάφι και καυτός άνεμος θα είναι το μερίδιο του ποτηριού τους. 7Γιατί ο Πατέρας μας είναι δίκαιος· αγαπάει τις δίκαιες πράξεις. Οι ευθείς θα δουν το πρόσωπό του. a a v7 Η πιο βαθιά ανταμοιβή που αναφέρει ο ψαλμός δεν είναι η ασφάλεια αλλά το να βλέπει κανείς το πρόσωπο του Πατέρα μας — οι ευθείς ανήκουν σ' αυτόν, και το να είναι μαζί του είναι όλο το νόημα.
