ତୁମ୍ଭେ କେଉଁଠାରେ ଅଛ?
ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଅଭିଯୋଗ ଯେ ଆମ ପିତା ଦୂରରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ପରି ଲାଗନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଅହଂକାରୀ ଲୋକମାନେ ଲୁଚି ରହି ଗରିବମାନଙ୍କୁ ଶିକାର କରନ୍ତି ଓ ନିଜକୁ କହନ୍ତି ଯେ କେହି ଦେଖୁନାହାନ୍ତି। ଗୀତରଚକ ଜୋର ଦେଇ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ଏହା ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ପିତୃହୀନମାନଙ୍କ ସହାୟକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରନ୍ତି।
10 1ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଦୂରରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛ? ସଙ୍କଟ ସମୟରେ କାହିଁକି ଆପଣାକୁ ଲୁଚାଇ ରଖୁଅଛ?
2ଆପଣା ଅହଙ୍କାରରେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଦରିଦ୍ରକୁ ଉଗ୍ରଭାବେ ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ରଚିତ କୌଶଳରେ ଧରାପଡ଼ନ୍ତୁ। 3କାରଣ ଦୁଷ୍ଟ ଆପଣା ଅନ୍ତଃକରଣର ଅଭିଳାଷ ବିଷୟରେ ଦର୍ପ କରେ; ଲୋଭୀ ଲୋକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ ତ୍ୟାଗ କରେ। 4ଆପଣା ଅହଙ୍କାରରେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ତାହାଙ୍କୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କରିବ ନାହିଁ; ତାହାର ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ଏହି, “ଈଶ୍ଵର ନାହାନ୍ତି।” a a v4 ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକର ସ୍ଥିର ଚିନ୍ତା — “ଈଶ୍ଵର ନାହାନ୍ତି” — ଏହା ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ମିଥ୍ୟା ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ କିମ୍ବା ଅନୁପସ୍ଥିତ। ଗୀତ ଏହାର ଉତ୍ତର ଦିଏ: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପ୍ରକୃତରେ ଦେଖନ୍ତି, ଆଉ ସେ ଅସହାୟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। 5ତାହାର ପଥ ସର୍ବଦା ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ; ତୁମ୍ଭର ବିଚାର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵରେ, ତାହାଠାରୁ ଅତି ଦୂରରେ ଥାଏ; ସେ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କରେ। 6ସେ ଆପଣା ମନେ ମନେ କହେ, “ମୁଁ କଦାପି ବିଚଳିତ ହେବି ନାହିଁ; ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ମୋତେ କୌଣସି ବିପଦ ଘଟିବ ନାହିଁ।”
7ତାହାର ମୁଖ ଅଭିଶାପ, ପ୍ରବଞ୍ଚନା ଓ ଉପଦ୍ରବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ତାହାର ଜିହ୍ଵା ତଳେ ବିପଦ ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ଥାଏ। 8ସେ ଗ୍ରାମମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଛକି ବସେ; ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରୁ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷକୁ ବଧ କରେ, ତାହାର ଚକ୍ଷୁ ଗୋପନରେ ଅସହାୟକୁ ଅନାଇ ରହେ। 9ସିଂହ ଯେପରି ଆପଣା ଝୁଣ୍ଟିରେ ଥାଏ, ସେପରି ସେ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଛକି ରହେ; ଦରିଦ୍ରକୁ ଧରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ଛକି ରହେ, ଆପଣା ଜାଲରେ ଦରିଦ୍ରକୁ ଟାଣି ନିଏ। 10ତାହାର ଶିକାର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୂମିରେ ଲୋଟି ପଡ଼ନ୍ତି; ଅସହାୟମାନେ ତାହାର ପରାକ୍ରମରେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି। 11ସେ ଆପଣା ମନେ ମନେ କହେ, “ଈଶ୍ଵର ପାସୋରି ଯାଇଅଛନ୍ତି; ସେ ଆପଣା ମୁଖ ଲୁଚାଇ ରଖିଅଛନ୍ତି; ସେ ଏହା କଦାପି ଦେଖିବେ ନାହିଁ।”
12ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଉଠ! ତୁମ୍ଭର ହସ୍ତ ଉଠାଅ; ଦୁଃଖିତ ଲୋକଙ୍କୁ ପାସୋର ନାହିଁ। 13ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ କାହିଁକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରେ ଓ ଆପଣା ମନେ ମନେ କହେ, “ତୁମ୍ଭେ ମୋʼଠାରୁ ହିସାବ ନେବ ନାହିଁ”? 14ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରକୃତରେ ଦେଖୁଅଛ, କାରଣ ଆପଣା ହସ୍ତରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେ ବିପଦ ଓ ଶୋକ ଲକ୍ଷ୍ୟ କର। ଅସହାୟ ଲୋକ ଆପଣାକୁ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରେ; ତୁମ୍ଭେ ପିତୃହୀନର ସହାୟ ଅଟ। b b v14 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏଠାରେ ପିତୃହୀନର ସହାୟ ବୋଲି ନାମିତ — ଅନାଥର ରକ୍ଷକ। ଅନ୍ୟ କେହି ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ, ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ସେହିମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଏ। 15ଦୁଷ୍ଟ ଓ କୁକର୍ମକାରୀ ଲୋକର ବାହୁ ଭାଙ୍ଗି ପକାଅ; ତୁମ୍ଭେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଉ ନ ପାଅ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ଦୁଷ୍ଟତାର ହିସାବ ନିଅ।
16ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯୁଗେ ଯୁଗେ ରାଜା ଅଟନ୍ତି; ଗୋଷ୍ଠୀଗଣ ତାହାଙ୍କ ଦେଶରୁ ବିନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। 17ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଦୁଃଖିତ ଲୋକଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା ଶୁଣୁଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣ ସୁସ୍ଥିର କରିବ; ତୁମ୍ଭେ ମନୋଯୋଗ କରି ଶୁଣିବ, 18ଯେପରି ପିତୃହୀନ ଓ ଉପଦ୍ରବଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକର ବିଚାର ତୁମ୍ଭେ କରିବ, ଆଉ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ଆଉ ତ୍ରାସ ଜନ୍ମାଇ ନ ପାରିବ।
