Tu li ku yî?

Gazindeyeke eşkere ku Bavê me dixuye ji dûr ve disekine dema ku mirovên quretî ji kemînê nêçîra belengazan dikin, ji xwe re dibêjin ku tu kes nanihêre. Zebûrbêj îsrar dike ku ew vê dibîne, û jê dixwaze ku wek alîkarê sêwiyan tevbigere.

Beş 10.

Ya Bavê me, tu çima ji dûr ve disekinî? Tu çima di wextên tengahiyê de xwe vedişêrî?

Mirovê xerab bi quretiya xwe bi hêrs nêçîra belengazan dike; bila xerab bi wan fêlên ku wan amade kirine bên girtin. Çimkî xerab bi tiştên ku dilê wî dixwaze pesnê xwe dide; mirovê çavbirçî nifiran dike û Bavê me red dike. Mirovê xerab bi quretiya xwe li wî nagere; hemû ramanên wî ev in: “Xwedê tuneye.” ^a Rêyên wî her gav bi ser dikevin; dadbariyên te li jor in, ji wî gelekî bilindtir in; ew bi hemû dijminên xwe tinazan dike. Ew di dilê xwe de dibêje: “Ezê tu caran neliqim; ji nifş heta nifş ezê rastî tu tengahiyê neyêm.”

Devê wî bi nifiran û hîleyan û zordariyê tije ye; di bin zimanê wî de tengahî û xerabî hene. Ew li nêzîkî gundan di kemînê de rûdine; ji cihên veşartî bêsûcan dikuje, çavên wî bi dizî li bêçareyan dinêrin. Ew bi dizî wek şêrekî di dehlê xwe de kemînê datîne; ew kemînê datîne ku belengazan bigire, belengazan bi tora xwe dikişîne û dibe. Qurbaniyên wî tên perçiqandin, ew hildiweşin; bêçare bi hêza wî dikevin. Ew di dilê xwe de dibêje: “Xwedê ji bîr kiriye; wî rûyê xwe veşartiye; ew ê tu caran vê yekê nebîne.”

Rabe, ya Bavê me! Destê xwe bilind bike; rebenan ji bîr neke. Mirovê xerab çima Bavê me red dike û di dilê xwe de dibêje: “Tu yê hesab ji min nexwazî”? Lê tu dibînî, çimkî tu bala xwe didî tengahî û kederê, da ku tu wê bigirî destê xwe. Yê bêçare xwe dispêre te; tu alîkarê sêwiyan î. ^b Milê mirovê xerab û bedkar bişkîne; hesabê xerabiya wî bipirse heta ku tu tiştekî din jê nebînî.

Bavê me her û her padîşah e; milet ji welatê wî winda dibin. Tu hesreta rebenan dibihîzî, ya Bavê me; tuyê dilê wan qewî bikî; tuyê bi baldarî guhdarî bikî, da ku tu ji sêwî û bindestan re dadperweriyê bikî, da ku mirovên fanî êdî tirsê nexin dilan.