Disebut Putra-putra Rama Urang

Rama urang nyebut maranéhna anak-anak-Na ayeuna, sanajan naon anu bakal jadi maranéhna can ditembongkeun. Kain jadi pépéling: kaceuceub téh geus mangrupa rajapati. Kanyaah nyaéta Kristus nyerenkeun nyawa-Na, jeung leungeun anu muka pikeun dulur anu keur butuh. Nalika haté ngahukum, Rama urang leuwih agung.

Pasal 3.

Tengetan sakumaha gedena asih anu dipaparinkeun ku Rama urang ka urang, nepi ka urang disebut putra-putra Rama urang! Jeung enya kitu ayana. Dunya teu wawuh ka urang, sabab dunya teu wawuh ka Mantenna. ^a Dulur-dulur anu dipikaasih, ayeuna urang teh putra-putra Rama urang; ari jadi naon urang engke, eta mah acan ditembongkeun. Tapi urang nyaho, yen dina waktu Anjeunna nembongan, urang bakal sarupa jeung Anjeunna, sabab urang bakal nenjo Anjeunna saayana. Jeung saban jalma anu boga pangharepan kieu ka Anjeunna, bakal nyucikeun dirina, cara Anjeunna anu suci.

Saban jalma anu terus-terusan migawe dosa, hartina ngalanggar hukum; sabab dosa teh nya eta ngalanggar hukum. Aranjeun geus nyaho yen Anjeunna nembongan pikeun ngaleungitkeun dosa-dosa urang, sarta dina diri Anjeunna euweuh dosa. Sing saha anu tetep ngancik di jero Anjeunna, moal terus-terusan migawe dosa; sing saha anu terus-terusan migawe dosa, hartina can kungsi nenjo atawa wawuh ka Anjeunna.

Barudak, poma ulah aya anu nipu ka maraneh. Sing saha anu ngalampahkeun kaadilan, eta jelema bener, cara Anjeunna anu bener. Sing saha anu terus-terusan migawe dosa, eta jelema teh asalna ti Iblis, sabab ti barang mimiti Iblis teh geus ngalampahkeun dosa. Pang Putra Rama urang nembongan teh pikeun ngagempur sagala pagawean Iblis. Jalma anu geus dijurukeun ku Rama urang moal terus-terusan migawe dosa, sabab binih Mantenna ngancik di jero dirina; sarta eta jalma teu bisa terus-terusan migawe dosa, sabab geus dijurukeun ku Rama urang. Ku jalan kieu bedana katembong, saha anu jadi putra-putra Rama urang jeung saha anu jadi anak-anak Iblis: sing saha anu henteu ngalampahkeun bebeneran, lain ti Rama urang asalna, kitu deui jalma anu henteu mikaasih ka dulurna.

Silih Pikaasih Lir Sadulur

Sabab ieu pesen anu geus didenge ku maraneh ti barang mimiti: yen urang kudu silih pikaasih. Ulah cara Kain, anu kaasup golongan nu jahat tur maehan dulurna. Naha make maehan dulurna? Sabab pagaweanana sorangan jahat, sedengkeun pagawean dulurna bener. Dulur-dulur, ulah heran upama maraneh dipikaijid ku dunya. Urang nyaho yen urang geus pindah ti alam maot kana alam hirup, sabab urang silih pikaasih. Sing saha anu henteu mikaasih, tetep ngancik dina alam maot. Saban jalma anu mikaijid ka dulurna teh tukang maehan, sarta maraneh nyaho yen jelema tukang maehan mah teu boga hirup langgeng di jero dirina.

Ku jalan kieu urang nyaho naon ari asih teh: Kristus geus masrahkeun nyawa-Na pikeun urang; nya kitu deui urang kudu daek masrahkeun nyawa pikeun papada dulur. Tapi lamun aya jalma anu boga pangabogaan di dunya ieu, ari nenjo dulurna keur kakurangan, tapi teu daek mukakeun hatena ka maranehna, kumaha asih Rama urang bisa ngancik di jero dirina?

Barudak, hayu urang silih pikaasih lain ku omong atawa ucap wungkul, tapi ku pagawean jeung kalawan saenyana. Ku jalan kitu urang bakal nyaho yen urang asalna ti nu bener, sarta bisa nengtremkeun hate urang di payuneun Mantenna, iraha bae hate urang nyalahkeun urang; sabab Rama urang leuwih agung batan hate urang, sarta Mantenna uninga kana sagala perkara. Dulur-dulur anu dipikaasih, lamun hate urang henteu nyalahkeun urang, urang bakal ngarasa wani di payuneun Rama urang; sarta naon bae anu dipenta ku urang, bakal katarima ti Mantenna, sabab urang nurut kana parentah-Na sarta ngalampahkeun hal-hal anu ngabungahkeun manah-Na. Ieu parentah Mantenna: kudu percaya kana jenengan Putra-Na, nya eta Yesus Kristus, sarta kudu silih pikaasih sakumaha anu diparentahkeun ku Mantenna ka urang. Sing saha anu nurut kana parentah-parentah Mantenna, bakal ngancik di jero Rama urang, sarta Rama urang ngancik di jero dirina. Ku jalan kieu urang nyaho yen Mantenna ngancik di jero urang: nya eta ku ayana Roh Suci anu dipaparinkeun ku Mantenna ka urang.