1 Yokanan 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Delengen, saiba gedhene katresnan kang wis diparingake dening Rama kita marang kita, nganti kita padha diarani para putrane Rama kita! Lan kita pancen putrane. Jagad ora wanuh marang kita, amarga jagad ora wanuh marang Panjenengane. ^a a v1 Katresnane Rama kita iku dudu prakara kang samar — katresnan iku ndadekake kita para putrane Panjenengane, yaiku jati dhiri kita kang sanyata. ²He, para kekasih, saiki kita iki para putrane Rama kita; nanging bakal dadi apa kita mengko durung kababar. Nanging kita padha ngerti, yen besuk Panjenengane ngatingal, kita bakal padha kaya Panjenengane, awit kita bakal padha ndeleng Panjenengane kaya ananing Panjenengane. ³Lan saben wong kang duwe pangarep-arep iki marang Panjenengane, mesthi nyucekake awake dhewe, kaya dene Panjenengane iku suci.

⁴Saben wong kang tansah gawe dosa, iku uga nerak angger-angger; dosa iku panerak marang angger-angger. ⁵Kowe padha ngerti yen Panjenengane wis ngatingal supaya mbirat dosa kita, lan ing Panjenengane ora ana dosa. ⁶Sing sapa tetep dumunung ing Panjenengane, iku ora nerus-nerus gawe dosa; sing sapa tansah gawe dosa, iku durung tau ndeleng utawa wanuh marang Panjenengane.

⁷He, anak-anakku, aja nganti ana wong kang nasarake kowe. Sing sapa nglakoni kabeneran, iku wong bener, kaya dene Panjenengane iku bener. ⁸Sing sapa tansah gawe dosa, iku saka Iblis, awit Iblis iku wis gawe dosa wiwit sakawit. Dene sababe Sang Putrane Rama kita ngatingal, yaiku supaya numpes pakaryane Iblis. ⁹Ora ana wong kang kalairake saka Rama kita, kang tansah gawe dosa, awit wijine Rama kita dumunung ing wong iku; lan wong iku ora bisa tansah gawe dosa, amarga wis kalairake saka Rama kita. ¹⁰Bab iki nelakake sapa para putrane Rama kita, lan sapa para anake Iblis: sing sapa ora nglakoni kang bener, iku dudu saka Rama kita, mangkono uga sing sapa ora nresnani sadulure.

Padha Tresna-tinresnan kaya Sadulur

¹¹Awit iki piwulang kang wis kokrungu wiwit sakawit, yaiku supaya kita padha tresna-tinresnan. ¹²Aja kaya Kain, kang kagolong si pangawak durjana sarta mateni sadulure. Yagene dheweke mateni sadulure? Amarga panggawene dhewe iku ala, dene panggawene sadulure iku bener. ¹³Aja padha gumun, para sadulur, yen jagad sengit marang kowe. ¹⁴Kita padha ngerti, yen kita wis padha ngalih saka pati menyang urip, awit kita padha tresna-tinresnan. Sing sapa ora nresnani, iku tetep ana ing pati. ¹⁵Saben wong kang sengit marang sadulure, iku wong gawe pati, lan kowe padha ngerti yen ora ana wong gawe pati kang urip langgeng dumunung ing dheweke.

¹⁶Kaya mangkene anggon kita padha nyumurupi katresnan: Sang Kristus wis masrahake nyawane kanggo kita; mulane kita uga kudu padha masrahake nyawa kita kanggo sadulur kita. ¹⁷Nanging manawa ana wong kang duwe donya-brana, banjur weruh sadulure kacingkrangan, mangka nutup atine marang sadulure mau, kapriye bisane katresnane Rama kita dumunung ing wong iku?

¹⁸He, anak-anakku, payo kita aja padha tresna sarana tembung utawa guneman bae, nanging kanthi pakarti lan sanyatane. ¹⁹Srana mangkono kita bakal padha ngerti, yen kita iki saka kayekten, sarta bisa nentremake ati kita ana ing ngarsane Panjenengane, ²⁰samangsa ati kita nglairake paukuman marang kita; awit Rama kita iku luwih agung tinimbang ati kita, lan Panjenengane nguningani samubarang kabeh. ²¹He, para kekasih, manawa ati kita ora nglairake paukuman marang kita, kita padha duwe kakendelan ana ing ngarsane Rama kita; ²²lan apa bae kang kita suwun, iku bakal kita tampa saka Panjenengane, amarga kita padha netepi pepakone sarta nglakoni apa kang ndadekake keparenging panggalihe. ²³Dene iki pepakone: supaya kita padha pracaya marang asmane Kang Putra, yaiku Gusti Yesus Kristus, lan padha tresna-tinresnan kaya kang wis didhawuhake marang kita. ²⁴Sing sapa netepi pepakone, iku tetep dumunung ing Rama kita, lan Rama kita ana ing wong iku. Lan kaya mangkene anggon kita padha ngerti yen Panjenengane dumunung ing kita: yaiku saka Sang Roh Suci kang wis diparingake marang kita.