Otamizning farzandlari deb atalganmiz

Otamiz ularni hozirning o‘zida farzandlari deb ataydi, garchi ular nima bo‘lishlari hali ko‘rsatilmagan bo‘lsa ham. Qobil ogohlantirishdir: nafrat allaqachon qotillikdir. Sevgi — bu Masihning jonini fido qilishi va muhtoj birodarga ochilgan qo‘llardir. Yurak ayblaganda, Otamiz undan buyukroqdir.

3-bob.

Qaranglar, Otamiz bizga shunday sevgi ato etdiki, biz Otamizning farzandlari deb atalamiz! Haqiqatan ham shundaymiz. Dunyo bizni tanimaydi, chunki u Uni tanimagan. ^a Ey seviklilarim, biz hozir Otamizning farzandlarimiz; kelajakda kim boʻlishimiz hali ayon qilinmadi. Lekin shuni bilamizki, U zohir boʻlganda, biz Unga oʻxshash boʻlamiz, chunki Uni qanday boʻlsa, shundayligicha koʻramiz. Unga bunday umid bogʻlagan har bir kishi, U pok boʻlgani kabi, oʻzini pok tutadi.

Gunoh qilishda davom etayotgan har bir kishi qonunsizlik ham qiladi; gunoh — qonunsizlikdir. Bilasizlarki, U bizning gunohlarimizni olib tashlash uchun zohir boʻldi, Oʻzida esa hech qanday gunoh yoʻq. Unda qolgan har bir kishi gunoh qilishda davom etmaydi; gunoh qilishda davom etgan kishi esa Uni na koʻrgan, na tanigan.

Ey bolajonlarim, hech kim sizlarni aldamasin. Solihlik qiladigan kishi, U solih boʻlgani kabi, solihdir. Gunoh qilishda davom etayotgan kishi iblisdandir, chunki iblis boshidanoq gunoh qilib kelmoqda. Otamizning Oʻgʻli iblisning ishlarini yoʻq qilish uchun zohir boʻldi. Otamizdan tugʻilgan hech kim gunoh qilishda davom etmaydi, chunki Otamizning urugʻi unda qoladi; u gunoh qilishda davom eta olmaydi, chunki u Otamizdan tugʻilgan. Otamizning farzandlari kimligi va iblisning farzandlari kimligi mana shundan ayon boʻladi: toʻgʻri ish qilmaydigan kishi Otamizdan emas, oʻz birodarini sevmaydigan kishi ham shundaydir.

Bir-biringizni oiladek seving

Zotan, boshidan beri eshitgan xabaringiz shudir: biz bir-birimizni sevishimiz kerak. Qobil kabi boʻlmang — u yovuzdan edi va oʻz ukasini oʻldirdi. Nega uni oʻldirdi? Chunki oʻzining qilmishlari yovuz, ukasining qilmishlari esa solih edi. Ey birodarlar, dunyo sizlardan nafratlansa, hayron boʻlmanglar. Biz bir-birimizni sevganimiz uchun oʻlimdan hayotga oʻtganimizni bilamiz. Sevmaydigan kishi oʻlimda qoladi. Oʻz birodaridan nafratlanadigan har bir kishi qotildir, bilasizlarki, hech bir qotilda abadiy hayot qolmaydi.

Sevgi nimaligini mana shundan bilamiz: Masih biz uchun Oʻz jonini berdi; biz ham bir-birimiz uchun jonimizni berishimiz kerak. Ammo kimda dunyo neʼmatlari boʻlsa-yu, oʻz birodarini muhtojlikda koʻrib turib, unga qalbini berkitsa, Otamizning sevgisi unda qanday qolsin?

Ey bolajonlarim, soʻz bilan yoki til uchida emas, balki amalda va haqiqatda sevaylik. Mana shundan haqiqatdan ekanligimizni bilib olamiz va Uning huzurida qalbimizni tinchlantiramiz, qalbimiz bizni qoralagan har qanday holatda ham; chunki Otamiz qalbimizdan buyukdir va U hamma narsani biladi. Ey seviklilarim, agar qalbimiz bizni qoralamasa, Otamiz huzurida dadillikka ega boʻlamiz; nimaiki soʻrasak, Undan olamiz, chunki Uning amrlariga rioya qilamiz va Unga maʼqul boʻlgan ishlarni qilamiz. Uning amri shudir: biz Oʻz Oʻgʻli Iso Masihning nomiga imon keltirishimiz va U bizga buyurganidek, bir-birimizni sevishimiz kerak. Uning amrlariga rioya qiladigan kishi Otamizda qoladi, Otamiz esa unda qoladi. Uning bizda qolishini mana shundan bilamiz: U bizga bergan Muqaddas Ruh orqali.