اول یوحنا 3

3 ¹ببینید پدر ما چه محبتی به ما بخشیده است، تا فرزندان پدر ما خوانده شویم! و براستی چنین هستیم. جهان ما را نمی‌شناسد، زیرا او را نشناخت. ^a a v1 محبت پدر ما انتزاعی نیست — ما را فرزندان او می‌گرداند، که حقیقی‌ترین هویت ماست. ²ای عزیزان، اکنون فرزندان پدر ما هستیم؛ و آنچه خواهیم شد هنوز آشکار نشده است. اما می‌دانیم که چون او ظاهر شود، مانند او خواهیم بود، زیرا او را چنان‌که هست خواهیم دید. ³و هر که این امید را در او دارد، خود را پاک می‌سازد، همان‌گونه که او پاک است.

⁴هر که به گناه کردن ادامه می‌دهد، بی‌قانونی نیز می‌کند؛ زیرا گناه همان بی‌قانونی است. ⁵و می‌دانید که او ظاهر شد تا گناهان ما را بردارد، و در او هیچ گناهی نیست. ⁶هر که در او می‌ماند، به گناه کردن ادامه نمی‌دهد؛ و هر که به گناه کردن ادامه می‌دهد، او را ندیده و نشناخته است.

⁷ای فرزندان کوچک، مگذارید کسی شما را بفریبد. هر که عدالت را به‌جا می‌آورد عادل است، همان‌گونه که او عادل است. ⁸هر که به گناه کردن ادامه می‌دهد از ابلیس است، زیرا ابلیس از آغاز گناه می‌کرده است. پسرِ پدر ما بدین سبب ظاهر شد تا کارهای ابلیس را نابود کند. ⁹هیچ‌کس که از پدر ما تولد یافته است، به گناه کردن ادامه نمی‌دهد، زیرا تخم او در وی می‌ماند؛ و او نمی‌تواند به گناه کردن ادامه دهد، زیرا از پدر ما تولد یافته است. ¹⁰از این آشکار می‌شود که فرزندان پدر ما کیستند و فرزندان ابلیس کیانند: هر که آنچه را درست است به‌جا نمی‌آورد از پدر ما نیست، و نه آن که برادر یا خواهر خود را محبت نمی‌کند.

یکدیگر را چون خانواده محبت کنید

¹¹زیرا این است پیامی که از آغاز شنیده‌اید: که باید یکدیگر را محبت کنیم. ¹²نه مانند قائن که به آن شریر تعلق داشت و برادر خود را کشت. و چرا او را کشت؟ زیرا کارهای خودش شریرانه و کارهای برادرش عادلانه بود. ¹³ای برادران و خواهران، تعجب مکنید اگر جهان از شما نفرت دارد. ¹⁴ما می‌دانیم که از مرگ به زندگی منتقل شده‌ایم، زیرا یکدیگر را محبت می‌کنیم. هر که محبت نمی‌کند در مرگ می‌ماند. ¹⁵هر که از برادر یا خواهر خود نفرت دارد، قاتل است، و می‌دانید که هیچ قاتلی حیاتِ جاودان را در خود باقی ندارد.

¹⁶محبت را از این می‌شناسیم که مسیح جان خود را در راه ما نهاد؛ ما نیز باید جان خود را در راه یکدیگر بنهیم. ¹⁷اما اگر کسی از مال دنیا برخوردار باشد و برادر یا خواهر خود را محتاج ببیند، اما دل خود را بر او ببندد، چگونه محبت پدر ما در او باقی می‌ماند؟

¹⁸ای فرزندان کوچک، بیایید نه با گفتار و زبان، بلکه با کردار و راستی محبت کنیم. ¹⁹از این خواهیم دانست که از راستی هستیم، و دل خود را در حضور او آرام خواهیم ساخت، ²⁰هرگاه دل ما، ما را محکوم کند؛ زیرا پدر ما بزرگ‌تر از دل ماست و او همه‌چیز را می‌داند. ²¹ای عزیزان، اگر دل ما، ما را محکوم نکند، در حضور پدر ما اطمینان داریم؛ ²²و هرچه بخواهیم از او می‌یابیم، زیرا احکام او را نگاه می‌داریم و آنچه او را خشنود می‌سازد به‌جا می‌آوریم. ²³و این است حکم او: که به نام پسرِ او عیسی مسیح ایمان آوریم، و یکدیگر را محبت کنیم، چنان‌که به ما فرمان داد. ²⁴هر که احکام او را نگاه می‌دارد، در پدر ما می‌ماند و پدر ما در او. و از این می‌دانیم که او در ما می‌ماند: به‌واسطهٔ روح‌القدس که به ما بخشید.